Fearful Symmetry

I’ve Started, So I’ll Finish

Info
Uitgekomen in: 2025
Land van herkomst: Verenigd Koninkrijk
Label: ProgRock.com Essentials
Website: www.fearfulsymmetry.rocks
Genre: progressieve rock, fusion
Tracklist
One By One (6:02)
Hard As Diamonds (5:20)
The Demented Third (4:12)
On The Street Today (4:14)
Someone (4:54)
The Dance Of Ghillie Dhu (5:40)
There Are No Words (4:14)
Everything And Nothing (4:37)
Theme For An Imaginary Cop Show (3:42)
The Tears Of The Gods (10:10)
Suzi James: gitaar, basgitaar, toetsen, fluit, viool, oud, mandoline
Sharon Petrover: drums
Yael Shotts: zang

Met medewerking van:
Mark Cook: gitaar solo
I’ve Started, So I’ll Finish (2025)
The Difficult Second (2022)
Louder Than Words (2019)

Fearful Symmetry is een studioproject van multi-instrumentalist Suzi James. Ze speelt bijna alle instrumenten, laat alleen de zang en drums over aan haar kompanen Yael Shotts en de Israëlische drummer Sharon Petrover.”I’ve Started, So I’ll Finish” is hun derde album, maar het eerste dat door wist te dringen tot de redactie van Progwereld. Dat is geen minuut te vroeg, want dit is een heel goed album. Het kan maar vast gezegd zijn.

Suzi James is een erg goede gitarist die bovendien mooie liedjes schrijft. De toevoeging van andere instrumenten als de viool en de dwarsfluit, maakt de muziek breder en interessanter, maar eigenlijk valt daar sowieso weinig op aan te merken. Dit zijn stukken met een veelheid aan stijlen, die allemaal een lichte progvleug hebben, het ene meer dan het andere. Soms hoor je ook wel invloeden van jaren 70 prog en fusion, zoals de serie platen die Gordon Giltrap vanaf 1976 maakte. De muziek is prettig toegankelijk, ondanks de nadrukkelijke virtuositeit van James.

Daarbij wordt ze uitstekend geholpen door drummer Sharon Petrover, die in meer jazzrockbandjes speelt en niet alleen ondersteunt, maar af en toe ook even zijn momentje pakt. Zangeres Yael Shotts is geen diva, maar een dienstbare zangeres met een mooie stem. Ik vind haar een beetje te timide, maar dat komt misschien ook door het uitdagende materiaal. Hoe laagdrempelig de liedjes ook zijn, ze zijn lastig te zingen.

Van de tien stukken zijn er maar vier langer dan 5 minuten en dat zijn ook meteen de meest bijzondere, van de tamelijk briljante opener One By One tot en met Tears Of The Gods, met tien minuten een mooie traditionele afsluiter. Dat stuk, dat bestaat uit vier verschillende passages, beschrijft hoe de veelheid aan Goden die de mensheid in de loop der eeuwen heeft verzameld, ons parten speelt. Zouden we niet beter af zijn zonder al die regels en moraliteiten? Spoiler: het nummer loopt slecht af.

Dit is een aangename kennismaking met Fearful Symmetry. Deze derde plaat staat vol sterke liedjes die hier swingen, daar rocken en over de hele linie fijn wegluisteren. Er zijn slechtere manieren om een uurtje door te brengen!

Send this to a friend