
Feather Mountain uit Kopenhagen is tot op heden nog een onbekende op onze website. Net zoals hun Deense landgenoten Vola dat zo fraai kunnen, combineren ze synth- en progressieve metalinvloeden met djent. Alleen halen ze dat hoge niveau (nog) niet, al worden ze met elke release beter. Bij dit derde album zit het probleem alleen nog in de productie. ‘A Liminal Step’ klinkt in de basis helder, maar wordt al snel een brij door het gevecht om de geluidsruimte die alle instrumenten, riffs en zang willen vullen. In de zware stukken klinkt het geluid daardoor gedempt en door een gebrek aan dynamiek onnodig vlak.
Als je daar doorheen kunt luisteren, hoor je dat op compositiegebied Feather Mountain veel potentie heeft. De eerste drie nummers Sigil, Rope Me In en Lantern verwijzen naar progressieve metal in de geest van Tesseract, Between the Buried and Me en Haken. Het wordt pas echt meeslepend en hypnotiserend als het met ambient synthesizers gevulde Anathema-achtige Realignment de opmaat vormt voor het hoogtepunt Payer Wall, dat in alle heftigheid zomaar door Leprous gecomponeerd en uitgevoerd had kunnen worden.
Dit elektronisch trucje gevolgd door een shredwaardig metalnummer herhalen ze met het korte The Grid, gevolgd door Sunder. Met de afsluiter The Hedonist wordt de metal nog in al zijn facetten opengetrokken. Hier zijn het de krachtige en angstaanjagende vocalen die het nummer naar een hoger niveau tillen.
‘A Liminal Step’ is daarmee een interessante vermenging van progressieve metal die samenkomt met elektronische en ambient fragmenten. De zware riffs met passages van kwetsbare vocalen en screams tegen een achtergrond van pakkende synthesizers resulteert in een vol eclectisch geheel. Met de juiste man aan de knoppen van de mengtafel zou het nog geen topalbum opleveren, maar had het geheel wel beter tot zijn recht laten komen. Ergens zit er voor Feather Mountain door de muzikale virtuositeit en spannende composities een zeer interessante djent progmetalband in verborgen.