Ghost Toast

Shade Without Color

Info
Uitgekomen in: 2022
Land van herkomst:  Hongarije
Label: Inverse Records
Website: http://www.ghosttoast.hu/en/
Tracklist
Get Rid Of (6:00)
Leaders (6:51)
Chasing Time (12:18)
Let Me Be No Nearer (7:14)
Acceptance (5:38)
Deliberate Disguises (4:55)
Reaper Man (9:21)
Whimper (8:15)
Rejtekböl (6:49)
János Stefán: basgitaar, akoestische gitaar, toetsen
Bence Rózsavölgyi: gitaar
Zoltán Cserős: drums
János Pusker: cello, toetsen
Shade Without Color (2022)
Shape Without Form (2020)
Out Of This World (2017)
There Is No En… (2013)
Toast In The Shell (2011)

Instrumentale muziek is altijd lastig te beschrijven en is vaak voor menigeen te langdradig of ingewikkeld.

De Hongaarse band Ghost Toast waagt zich toch op dit pad en heeft sinds 2008 al vier mooie albums op zijn naam staan. Dit vijfde album is wederom volledig instrumentaal – met uitzondering van een aantal gesproken samples en gesampelde vrouwelijke zang – en duurt maar liefst 68 minuten. Het risico om langdradig of saai gevonden te worden, wordt echter vakkundig vermeden. De muziek is zodanig interessant en intrigerend dat nergens enige verveling optreedt en sterker nog, dit album had nog wel even langer mogen duren. En gelukkig is dit eigenlijk ook zo, want dit album vormt een tweeluik met hun in 2020 verschenen album “Shape Without Form”. Dus mocht je niet genoeg kunnen krijgen van deze muziek dan is er nog meer te ontdekken.

Ghost Toast is een instrumentale, experimentele progressieve rockband uit Debrecen, Hongarije, opgericht in 2008 door Bence Rózsavölgyi (gitaar), László Papp (drums) en János Stefán (basgitaar). In 2009 trad János Pusker toe tot de band, die vooral met zijn cello iets speciaals aan de muziek weet toe te voegen. Na het vorige album heeft László Papp de band verlaten, de nieuwe drummer van de band is sindsdien Zoltán Cserős. De muziek van Ghost Toast is een mix van zware instrumentale prog, geïmproviseerde symfonische metal, psychedelische en filmische muziek. Door de soepele overgangen van metal-achtige riffs naar zachte jazzy-intermezzo’s, verschuivingen van zachte meeslepende overpeinzingen naar heftige emotionele uitbarstingen en instrumentale improvisaties, blijft de muziek interessant. Dit album zit vol verrassingen en afwisseling, er is geen moment om te verslappen, want de volgende aanpassing of toon-variatie zit alweer in het verschiet.





Het album start op brute wijze met hun eerste single van dit album, Get Rid Of. In de pers-info wordt een lange lijst van post-rock, hardcore en metal bands gegeven die van invloed zijn geweest op de muziek van Ghost Toast. Hierbij vallen met name Tool, Mogwai, The Mars Volta, God Is An Astronaut, A Perfect Circle en Nine Inch Nails op. Met name deze eerste track is doorspekt met een combinatie van deze invloeden, waarbij toch een eigen draai aan de muziek wordt gegeven. Stevige heftig instrumentale muziek, waarbij drum en base op een hoog tempo draaien. Na ruim een minuut wordt het heftige instrumentale deel tijdelijk onderbroken voor een rustiger intermezzo. Een aantal prachtige geprogrammeerde soundscapes vormen een mooie onderbreking en bouwen een intense spanning op waarop het nummer weer losbarst. Het laatste deel is wederom rustig met akoestische gitaar, pianomuziek en een langzaam wegebbende gitaar. De audio-sample aan het eind – afkomstig uit “2001: A Space Odyssey” – legt direct de link naar de andere grote invloed in de muziek van Ghost Toast: de grootse componisten van filmmuziek.

Met de combinatie van Postrock en Filmische muziek gaat het tweede nummer, Leaders, verder. Het nummer opent mysterieus en bouwt op naar een climax. Zachtjes word je meegetrokken in een zware melancholische film. Door het gebruik van citaten uit films, interviews, toespraken en gedichten wordt het thema van het album versterkt. Dit album (en zijn voorganger) refereren naar het gedicht “The Hollow Men” van T.S. Eliot en beide albums gaan vooral over het onderwerp leegte, het proces van leeg worden en de dingen die eraan voorafgaan – zoals persoonlijk lot, tragedie en zwakte. “Deze leegte uniformeert, lost het individu op, laat de mensheid ontgoocheld en hopeloos achter.” Geen vrolijk onderwerp, maar erg zwaarmoedig, donker en droefgeestig. Echter op meerdere plekken in de muziek klinkt ook hoop, met mooie en zachte melodieën wordt een terugkerende dissonante strijd en spanning opgebouwd. Deze tegenstrijdigheid in hoop en wanhoop komt in de muziek tot uitdrukking in zware melodische stukken, waarbij de cello extra weemoed aanbrengt en frisse heldere stukken die je vrolijk stemmen.

Het epische nummer Chasing Time voert je in ruim twaalf minuten door een veelheid van klankkleuren, tempowisselingen, improvisaties en emoties. De invloeden van genoemde bands als Mogwai, The Mars Volta en God Is An Astronaut komen hier sterk naar voren, maar – hoe verder het nummer vordert – ook heftigere varianten zoals Godspeed You! Black Emperor, Explosions In The Sky en Russian Circles. Daarnaast hoor ik invloeden van niet-intrumentale bands als Fates Warning en Green Carnation.

Op meerdere plekken in het album is duidelijk dat we hier te maken hebben met een Hongaarse band. Zo start Let Me Be No Nearer met een typische Balkan sound (zigeunermuziek of beter nog Hongaarse volksmuziek). Het gebruik van strijkers geven dit een speciaal geluid. De cello samen met de basgitaar dragen dit nummer en geven het een sterke basis, ze markeren het trage, diepe en donkere tempo. Later wordt het tempo opgedreven en vormt het samen met de gitaar, drumcomputers, percussie en synthesizers een opzwepender nummer. De prachtige vrouwenstem die hier doorheen wordt gemixed geven het een vrolijker, maar nog steeds mysterieuze sfeer.

Ook het slot nummer, Rejtekböl, (dat Hongaars voor Verborgen is) straalt de sfeer van de Hongaarse Laagvlakte uit. De geboortestad van Ghost Toast, Debrecen, ligt in de grote Hongaarse Laagvlakte (ook wel Poesta genoemd). De basgitaar, drums en percussie zetten een indringende basis neer, waarbij de cello zowel een trage droeve toon als een verkwikkende opvrolijkende toon neerzet. De Hongaarse gesproken tekst aan het eind zal – vanwege de Hongaarse taal – vooral de Hongaren aanspreken. Het geeft – vrij vertaald – aan dat we niet opgeborgen moeten blijven zitten, maar onze ware identiteit moeten tonen vanuit de plekken waar we onze verborgen houden.

Ghost Toast is een instrumentale, experimentele progressieve post-rockband uit Hongarije. De muzikale evolutie in de Oost-Europese landen heeft sinds de val van de muur duidelijk doorgezet. De tijd dat Hongaarse muziek vereenzelvigd werd met een violist, die aan een toeristen tafeltje een zigeunerdeuntje kwam spelen, ligt gelukkig ver achter ons. De progressieve en metalscene in dit Oost/Centraal Europese land floreert momenteel volop. Bands als Ghost Toast zorgen ervoor dat deze muziekstroming uitgroeit tot ver over zijn landsgrenzen. Dit album gaat daar zeker mede voor zorgen.

Send this to a friend