Gnaw Their TonguesAlbum

De opmerkzame lezer van onze recensies zal het niet zijn ontgaan dat wij de grenzen opzoeken van de door ons geliefde progwereld. Sterker nog, wij begeven ons soms buiten deze wereld. Noem het ‘out of the box’. Deze recensie van het album “The Genesis Of Light” van Gnaw Their Tongues is daarvan een voorbeeld.

Achter Gnaw Their Tongues gaat de uit Friesland afkomstige Maurice de Jong schuil. Hij maakt sinds 2004 muziek die hij misantropisch experimenteel noemt. Het hier besproken album valt binnen het genre drone. Wat is dronemuziek eigenlijk?
Drone draait om het gebruik van lange, aanhoudende klanken of tonen, de zogeheten drones, die de basis van de compositie vormen. Het genre kenmerkt zich door lange stukken, subtiele harmonische variaties en een nadruk op toon en textuur in plaats van ritme of melodie, wat zorgt voor een meditatieve of hypnotische sfeer.

De stukken op “The Genesis Of Light” componeerde de Jong in 2008 als een soort van experiment met behulp van gitaar. Nadat het jaren op de plank lag, maakte hij de nummers in 2024 af. Luisteren naar het resultaat is een bijzondere ervaring, althans zo onderging ik het.

Part One opent met horrorachtige orgelklanken, die enkele minuten aanhouden. Het wordt al snel duidelijk dat je deze muziek, of beter nog klanken, moet ondergaan. Donkere uitbarstingen op gitaar komen herhaaldelijk terug en doen daarbij denken aan postrock. Een passage met ijle woordloze zang zorgt voor een sinistere laag. Minder duister en donker is Part Two, waarin aanhoudende gitaarklanken uitmonden in een bombastisch zwaar overstuurde uitbarsting. Het is als de eruptie van een willekeurige IJslandse vulkaan.

In Part Three gaat het verder met een kalme sonore opbouw, die uitmondt in een donkere explosie, inclusief paukslagen. De verbeeldingskracht bij deze muziek is groot, want waarom denk ik hier aan een gewonde militair die van de frontlinie wordt weggesleept? Het pad wordt vervolgd met het laatste deel, Part Four. Zwaar overstuurde en aanhoudende klanken snijden door je trommelvliezen. Diep verscholen achter de donkere erupties is een ijle melodie waarneembaar. Is dit de genese van het licht? De enorme uitbarsting en explosie van klanken geven het antwoord.

“The Genesis Of Light” is zware kost. Vooral voor diegenen die van melodie houden, zoals ik. Toch grijpt dit album met 38 minuten muziek mij vast. Op zoek naar een nieuwe luisterervaring? Dan is dit een onderzoek waard.