Green Desert TreeAlbum

De uit Berlijn (Duitsland) afkomstige groep Green Desert Tree is opgericht in 2016. Drie jaar later brachten zij hun eerste album uit, “Progressive Worlds”. Het album werd goed ontvangen en een vervolgalbum en diverse concerten werden gepland. Helaas gooide COVID het bekende roet in het eten.

Na enkele veranderingen in de bezetting schreef men nieuwe nummers die uiteindelijk resulteerden in het hier besproken tweede album “Fighting Dragons”. Op het album staat een aantal nummers die samen een verzameling verhalen vormen. Deze verhalen worden verteld door een verteller die zich in het tweede nummer openbaart.

Daaraan voorafgaand opent het album ronduit wervelend met Overture. Het is een uitbundig instrumentaal nummer in de beste neo-progtraditie met veel afwisselende solo’s op toetsen (Tim Sund) en gitaar (Simon Rainer). Het tweede deel kent een stevigere bite door zwaarder aangezet gitaarwerk. Je kunt zeggen dat liefhebbers van Arena, Marillion en Saga op hun wenken worden bediend.

Zoals hierboven vermeld, stelt de verhalenverteller zich voor in The Storyteller. Het is een Saga-achtig nummer waarin samenspel en afwisseling van toetsen en gitaar goed getimed zijn. Na een wat onnatuurlijke overgang volgt een stevig stuk waar de spanningsboog verder wordt opgebouwd. Enkele puntige gitaarsolo’s doen wederom denken aan Saga.

Talk to Me gaat over een bruid wier verloofde verdwijnt op de avond voor hun bruiloft. Of hij dood is of zich in een andere dimensie bevindt, blijft onduidelijk. Uiteindelijk wacht ze haar hele leven tevergeefs op een teken van leven. Het verhalende aspect wordt door Sascha Giebel goed naar voren gebracht. Opvallend zijn de meerstemmige zang, het wederom Saga-achtige gitaarspel en het fraaie instrumentale outro.

Met ruim elf minuten is het titelnummer Fighting Dragons het langste van het album. Het gaat in het kort over een jonge man die volledig verdwaald en gevangen raakt in een videospel. De intro is vrolijk met tal van aanstekelijke toetsenriedels. Bij vlagen doet het geheel klassiek middeleeuws aan door het gebruik van (gesamplede) klavecimbel. Er is een overgang naar een stevige instrumentale passage met drums, heavy gitaarspel, orgel en zwierende synthesizers. Het is afwisseling troef. Daardoor word je geleidelijk als het ware het verhaal ingetrokken. Na een swingend stuk met een funky stijl keert de thematische melodie terug, waardoor het tevens klinkt als een ‘eind goed al goed’-verhaal. Ik vind het een zeer sterk nummer. Ten opzichte van het voorgaande pakt High School Reunion mij minder, wellicht door het eenvoudige refrein, al maakt het melodieuze gitaarspel veel goed.

Het album besluit met In The Broken Crown, waarin een berustende koning – die decennialang zijn koninkrijk en onderdanen heeft verwaarloosd – zijn scepter weer oppakt. Veel toetsen en gesamplede strijkers geven het nummer een folky twist, waarin het mij doet denken aan Kaprekar’s Constant. Muzikaal gezien is met dit nummer de cirkel rond door de terugkeer van het muzikale thema uit Overture.

“Fighting Dragons” is een zeer aangenaam album, met name voor de liefhebbers van aangehaalde referenties. Ik zie uit naar een volgend album en wellicht wat optredens in ons land.

CD


LP