Jane Getter PremonitionAlbum

Jane Getter is een Amerikaanse gitariste en componiste die haar sporen in eerste instantie verdiende in de jazz. Als Jane Getter Premonition timmert ze sinds 2015 aan de weg met een mix van prog, fusion en pop. “Transmogrify” is de vierde plaat van deze formatie.

Jane is ijzersterk als zangeres en gitarist (met mooie vlammende gitaarsolo’s bovendien). Ze wordt ondersteund door muzikanten die met grote namen hebben gespeeld. Vooral toetsenist Adam Holzman kan je bekend voorkomen door zijn werk met onder anderen Miles Davis en Steven Wilson. Hij is verder regelmatig te horen op allerlei progreleases. Muzikaal zit het helemaal goed. De composities zijn doordacht en van een hoog niveau. Qua thematiek gaat het album over transformatie, dat je hoop ziet ook al ben je in moeilijke tijden beland. Je komt daar uiteindelijk beter uit.

Openingsnummer Still Dreaming wordt gekenmerkt door een relaxte jazzbenadering met een fraaie baslijn prominent in de mix. De zanglijnen zijn behoorlijk toegankelijk. Als na zo’n twee minuten het instrumentale geweld losbarst, zit er een mooie progtwist in dit nummer.

Het tweede nummer Transmogrify is het meest proggy van het album. Ook de liefde voor fusion komt hier het sterkst naar voren. Dit titelnummer begint met een lang en uitgesponnen intro. De traditionele songstructuur wordt losgelaten en het nummer heeft een wat onheilspellend karakter.

Vervolgens volgt een aantal liedjes waarmee Jane Getter haar singer-songwriterkant laat zien. Het zijn kalme en fraaie nummers die op gezette tijden wat extra pit krijgen door krachtige solo’s en mooie wendingen. Ik vind dat hier haar kracht ligt: mooie liedjes die omrand en verdiept worden door extra lagen.

Na het instrumentale Little Steps besluit Jane Getter Premonition het album met Just Run (Remastered). Ook in dit nummer komt Getters singer-songwriterkant naar voren. Met name een vlammende gitaarsolo geeft dit liedje weer dat extra’s dat veel van haar songs kenmerken.

De muziek van Jane Getter Premonition zit uitstekend in elkaar. Met name de singer-songwriterkant van Getter ontluikt op “Transmogrify”. Wat dat betreft is transformatie niet alleen het thema van de plaat; de band zit ook in een transformatie. Ik kan mij goed voorstellen dat liefhebbers van jazz en fusion vinden dat Getter met dit album wel erg binnen de lijntjes kleurt. Ik houd juist van de progpop die de band bijvoorbeeld etaleert in bijvoorbeeld Turned Around. Voor nu vind ik dat de band net wat teveel op twee gedachten hinkt. Maakt Jane Getter Premonition een album met alleen die singer-songwriter-progliedjes met een twist, dan hebben ze mijn hart gestolen.