LumskAlbum

In 2023 was ik onder de indruk van het album “Fremmende Toner” van de Noorse band Lumsk. Ik ging op zoek naar hun eerder werk en kwam erachter dat hun derde album “Det Vilde Kor” nog niet met een recensie op Progwereld stond. Met deze plaat brengt Lumsk prachtige progressieve folk, die bij tijd en wijle haast meditatief van karakter is. Met dit album verkennen de Noren vergezichten die voor hen daarvoor nog verborgen waren. Voor de teksten van “Det Vilde Kor” gebruikt Lumsk gedichten uit de gelijknamige bundel van de Noorse schrijver en dichter Knut Hamsun (1859-1952).

“Det Vilde Kor” is een kort album (bijna veertig minuten) met overwegend korte nummers met als kern de suite Svend Herlufsens Ord. De plaat is mooi opgebouwd. Het eerste nummer Diset Kvæld begint met de heldere zang van Stine Mari Langstrand begeleid door ambient klanken. Ook is er ruimte voor de gitaren.

Om Hundrede aar er Alting Glemt is een prachtig lied dat handelt over de vergankelijkheid van het leven. Mystiek en nostalgie gaan hand in hand. Het is een duet van zangeres Stine Mari Langstrand en gastzanger Ola Bremnes. Violiste Siv Lena W. Laugtug weeft een fraaie folkmelodie erdoorheen. De heldere zang van Langstrand is de kers op de taart.

Vervolgens volgen fijne met folk doorspekte nummers. Høstnat is melancholiek, Paa Hvælvet een rustig nummer over de vraag of God goed is en Lad Spille Med Vaar Over Jorden is een licht, speels en vrolijk nummer. Duttens Vise Vestild is een verstild liedje over een dakloos meisje dat in de avondschemering een schuilplaats zoekt. Met name in de folknummers pakt Siv Lena W. Laugtug even de hoofdrol met fraai vioolspel.

In mijn ogen is de vierdelige suite Svend Herlufsens Ord het hoogtepunt van dit album. In deze vier delen komt de kracht van Lumsk naar voren. Prachtige melodieën, melancholie en afwisseling in sfeer. Deel drie heeft een bepaalde gejaagdheid die het nummer juist op dat nummer nodig heeft. Om in het laatste deel nog helemaal Lumsk-achtig uit te pakken.

Het slot van het album vind ik fenomenaal en kan ik steeds weer horen en gaat bijna elke luisterbeurt op repeat. Godnat Herinde is een prachtig en klein, haast bedrieglijk wiegeliedje over de diepte van het definitieve afscheid nemen. Echt van ongekende schoonheid. Het album eindigt met Skærgaardsø. Lumsk sluit af met een stukje barokke klassieke muziek. Het gedeelte met het slotkoor is prachtig en is helemaal in de lijn van Johann Sebastian Bach. Grote klasse.

En zo komt er na een kleine veertig minuten een einde aan deze prachtige plaat. Ik vind het een album dat steeds mooier wordt. Dat geldt voor elke luisterbeurt maar zeker ook voor de opbouw van het album. Het hele album is prachtig, maar met name de laatste drie nummers (de suite, het donkere wiegeliedje en het barokke muziekstuk). Het is juist die nadruk op melodie die op verschillende manieren een weg weet te vinden dat Lumsk zo sterk maakt.

Na dit album kwam een hiaat van 16 jaar voordat er weer een nieuw album van Lumsk uitkwam. Houd je van deze muziek raad ik je aan om zeker “Fremmende Toner” en “Einsemda” te ontdekken.