Mandalaband

Mandalaband I & II (Resurrection)

Info
Uitgekomen in: 2011
Land van herkomst: Verenigd Koninkrijk
Label: Legend Records
Website: www.mandalaband.co.uk
MySpace: www.myspace.com/mandalaband3
Tracklist
CD 1
Mandalaband I:
Om Mani Padme Hum, Movement One (7:46)
Om Mani Padme Hum, Movement Two (4:34)
Om Mani Padme Hum, Movement Three (3:29)
Om Mani Padme Hum, Movement Four (4:56)
Determination (5:49)
Song For A King (5:19)
Roof Of The World (4:30)
Looking In (4:42)
Om Mani Padme Hum (demo) (6:56)
Looking In (audition) (4:53)
Roof Of The World (Indigo) (4:32)

CD 2
Mandalaband II:
The Eye of Wendor (4:40)
Florian's Song (2:36)
Ride To The City (3:21)
Almar's Tower (1:54)
Like The Wind (2:42)
The Tempest (1:02)
Dawn Of A New Day (4:13)
Departure From Carthillias (3:00)
Elsethea (2:44)
The Witch Of Waldow Wood (4:34)
Silesandre (3:22)
Aenord's Lament (1:52)
Funeral Of The King (1:32)
Coronation Of Damien (2:20)
The Eye Of Wendor (Indigo) (4:34)
The Witch Of Waldow Wood (Indigo) (4:30)
Silesandre (Indigo) (3:24)

Cd3 Bonusnummers:
Om Mani Padme Hum (Camel Studios Demo) (6:54)
Looking In (CBS Studios Chrysalis Live Audition) (4:51)
Roof Of The World (Indigo Sound Demo) (4:32)

Cd4 Bonusnummers:
Dawn Of A New Day (Single Mix) (4:03)
The Eye Of Wendor (Indigo Sound Demo) (4:32)
Witch Of Waldow Wood (Indigo Sound Demo) (4:38)
Silesandre (Indigo Sound Demo) (3;26)
The Tempest/Dawn Of A New Day (Australian Single Version) (3:58)
Florian’s Song/Ride To The City (Australian Single Version) (3:39)
Mandalaband I:
Tony Cresswell: drums
Dave Durant: zang
Vic Emerson: toetsen
Ashley Mulford: gitaar
David Rohl: toetsen
John Stimpson: basgitaar, achtergrondzang
London Chorale:  koor

Mandalaband II:
Norman Barratt, Les Holroyd, Noel Redding, Pete Glennon, Graham Gouldman, Alf Tramontin: basgitaar
Phil Chapman: dwarsfluit, saxofoons
Ritchie Close: toetsinstrumenten
Gerald Brown Singers: koor
Graham Gouldman, Kevin Godley, Paul Young: vertellers
Hallé Orchestra: orkest
Justin Hayward: zang, gitaar
John Leese, Ashley Mulford, Jimmy McDonnell, Steve Broomhead: gitaar
Maddy Prior: zang
Eric Stewart: zang, gitaar
Kim Turner, David Hassle, Mel Pritchard: slagwerk
Woolly Wolstenholme, David Rohl: toetsinstrumenten
Legacy:  The Story of Mandalaband 1975-1978 (2024)
Mandalaband I & II (Resurrection) (2011)
BC Ancestors (2009)
The Eye Of Wendor (1978)
Mandalaband (1975)

Het zal je maar gebeuren. Je hebt halverwege de jaren zeventig een wereldidee voor een aloud symfonisch werkstuk en net als je een vet contract hebt getekend, dreigt je plan in duigen te vallen. Dat overkomt David Rohl, de grote man achter Mandalaband. Bij Chrysalis Records verschijnen onder die groepsnaam twee albums in1975 en1978. Twee albums met een gedragen, sterk filosofisch en Oosters getint karakter, maar waarvan de muziek als een klok klinkt in de oren van diegenen die Camel, Barclay James Harvest, Yes en Genesis aanbidden. Was er in 2009 na een lange adempauze al het derde album van Mandalaband (en bevindt een vierde plaat zich in de afrondende fase), nu is het tijd voor een prachtig verpakte dubbel-cd met de originele twee albums, inclusief bonustracks en opnieuw gemixt door David Rohl.

Met deze uitgave gaat voor Rohl een langgekoesterde wens in vervulling. Ten tijde van het opnemen van de debuutplaat werd er zo’n druk op de goede man gelegd, dat hij in de Air Studios een mix moest afleveren die de heren bij Chrysalis beter in de oren klinkt. Als een beschadigd schilderij zag hij hoe ‘zijn’ album niet eens zijn bijdragen bevatte, maar onder leiding van producer John Alcock en technicus Tim Freese-Greene (ja… die later tot Talk Talk toetrad!) werd afgemaakt. Niettemin hebben we hier te maken met een unicum uit de gloriejaren van de symfonische rock, dat nu eindelijk te horen is in de vorm die mastermind Rohl bevalt. “Mandalaband” bestaat voor de helft uit het vierdelige Om Mani Padme Hum, dat destijds een plaatkant vulde. De Tibetaanse teksten drukken een enorm stempel op een symfonie van behoorlijke grandeur, vol met zweverige toetsen, gierende gitaren en af en toe een prachtig klassiek getint rustpunt, zoals het pianospel in het tweede deel. De sfeer neigt soms zelfs naar het Canterbury-geluid van bijvoorbeeld Caravan of de latere Soft Machine, maar de bombast blijft overheersen, in positieve zin dan. Daarna klinkt Determination bijna als een prog-versie van Long Train Running van The Doobie Brothers (check dat gitaarrifje van Ashley Mulford); dat is even schrikken, maar de sfeer verschilt nogal met de voorgaande twintig minuten. Experimenteel en bondig zijn de overige vier stukken dan ook zeker te noemen, maar muzikaal zijn hier topmuzikanten aan het werk die hun instrumenten prima beheersen. Looking In is na de lange suite het tweede prijsnummer van de plaat, met een waanzinnig einde vol zingend gitaarwerk en vette toetsenpartijen. Wat opvalt, is dat de nieuwe mix van Rohl meer ruimtelijk klinkt, zonder dat het heerlijke warme geluid is verdwenen.

Vervolgens duurt het twee jaar voordat in 1978 “Mandalaband II – The Eye of Wendor” uitkomt. Een nieuw begin, dat begint in de Strawberry Studios, destijds eigendom van 10CC en waar David Rohl chef technicus is. Terwijl zijn oude bandmaatjes zijn doorgegaan als Sad Café doet Rohl’s werk voor Barclay James Harvest hem besluiten met deze groep een tweede plaat te maken in de uren dat er in de studio niet wordt gewerkt. Zo horen we een Tolkien-achtig sprookje, waaraan wordt meegewerkt door o.a. Eric Stewart, Kevin Godley en Lol Creme (10CC), Maddy Prior (Steeleye Span) en Justin Hayward (The Moody Blues). Een grote stempel drukt het toetsenspel (Mellotron en Moogs!) van de onlangs overleden Woolly Wolstenholme. Qua productie gaat dit tweede Mandalaband-album verder waar de eerste is opgehouden. De tijdgeest van de late jaren zeventig is volledig aanwezig; zonder de kwaliteit van het album tekort te doen hebben we hier bijna te maken met een soort Alan Parsons Project-achtige opzet. Een pretentieus uitgewerkt concept (lees het boekje met teksten om het verhaal te volgen en andere waardevolle informatie over de totstandkoming) dat in elpeevorm wordt gegoten en niet ontkomt aan een zeer volle orkestratie met veel folk-invloeden en grillige passages vol spannende en geheimzinnige muziek en zang. Het eindresultaat klinkt gepolijster, maar ook afwisselender – een ‘muzikaal boek’ – dan het debuut.

De bonustracks vormen momentopnames rondom de totstandkoming van beide platen en bieden demoversies, die in het geval van het eerste album nog een glimp laten horen van wat David Rohl eigenlijk van plan was. Dat de nieuwe mix de geluidskwaliteit absoluut ten goede komt, mag als vanzelfsprekend worden beschouwd. Een gouden zet van EMI is het geweest om Rohl toegang te geven tot de bewaard gebleven meersporen tapes. Remixes hebben niet altijd het gewenste effect, maar zoals al opgemerkt is het karakter van beide platen sterk overeind gebleven. Deze mijlpalen in de symfonische rock verdienen simpelweg niet minder. Alleen het artwork, had dat niet wat smaakvoller uitgevoerd kunnen worden?

Wouter Bessels

Heruitgave Mandalaband – Legacy: The Story Of Mandalaband 1975-1978 (2024)

Bovenvermelde recensie was al een remix van de originele werkstukken uit 1975 en 1978. David Rohl doet het in 2024 nog eens dunnetjes over. Van de originele tape-transfers heeft Rohl van de albums “Mandalaband” en “The Eye of Wendor: Prophecies” een nieuwe remaster gemaakt. Het mag duidelijk zijn dat alles kraakhelder klinkt. Hij heeft ongetwijfeld alles uit het materiaal gehaald dat erin zit. Alle stof is er af, alle ruis is weg, alle instrumenten klinken prachtig, zoals ze in de studio geklonken moeten hebben. Tot zover alle lof voor de geestelijke vader van Mandalaband. Ik moet hierbij wel vermelden dat ik in de slordige 45 jaar dat ik deze muziek ken, nooit een moment de behoefte heb gehad aan een remix van deze fantastische muziek. Nog een hartenkreet: ik vind het epische Om Mani Padme Hum een van de mooiste stukken muziek ooit gemaakt. Maar dit terzijde.




In zijn Spaanse studio heeft Rohl nog een ‘David Rohl Version’ in elkaar geknutseld. Dat is met name voer voor fijnproevers. En het is zeker niet zo dat alle nummers hier beter van worden. Neem The Eye Of Wendor (Overture); hier zijn op het eind prachtige gitaarpartijen weggepoetst. Heel in de verte hoor je ze nog. Schandalig! Dat je De Nachtwacht opknapt en van een nieuwe vernislaag voorziet, waardoor de originele kleuren en details beter dan bijna ooit zichtbaar worden: helemaal prima. Maar je gaat hier niet een extra figuurtje bijschilderen. Zo blijf je ook met je poten af van een meesterwerk als Om Mani Padme Hum, ook als je David Rohl heet!

Als bonus-bonus zijn van een negental nummers nog eens bijzondere mixen opgenomen. Die zijn voorzien van exotische aanduidingen als Indigo Sound Demo, CBS Studios Chrysalis Live Audition, Utopia Studios Monitor Mix en Australian Single Version. Aardig om erbij te hebben, hier en daar zijn kleine verschillen te horen. Verder zeg ik niks over.

Al met al een hele mooie 4cd-box met een niet onaardig boekje bovendien. Een geweldige kans voor de muziekliefhebbers die decennialang onder een steen gelegen hebben – door deze magistrale muziek niet te kennen – om de schade in te halen. En ja, eigenlijk iedereen zou deze muziek in zijn of haar verzameling moeten hebben.

Fred Nieuwesteeg

 

Send this to a friend