Atkinson, MarcAlbum

Marc Atkinson is met name bekend van bands als Nine Stones Close, Riversea en Moon Halo. Maar de Britse zanger is ook gestaag bezig met zijn solocarrière. “Voices” is inmiddels zijn zesde album. Atkinson wordt bijgestaan door zijn Moon Halo–collega’s Martin Ledger (gitaar) en David Clements (basgitaar). Maurizio Fornacca drumt weer op het album. Ook bij “Voices” geeft Atkinson als waarschuwing vooraf dat het niet pure symfo is wat hij solo brengt. Nu zit de Brit sowieso in de hoek van songgerichte prog. Overigens staat op dit nieuwe album zeker een aantal nummers die op een Moon Halo album niet hadden misstaan.  
 
Ik volg Marc al jaren en er staat een aantal van mijn recensies van zijn solowerk en Moon Halo op onze website. Hij heeft een warme stem die heel goed past bij deze muziek. Atkinson is een hoopvolle stem in een wereld die in brand staat.  
 
Een goed voorbeeld is direct opener Where Do I Begin. Een slepende song met bovendien kenmerkende Gilmouriaanse gitaarsolo’s van Martin Ledger. Op het sterke Anything is Possible en het overtuigende Help Me Believe wordt dat nog eens dunnetjes overgedaan. Ik vind dat Atkinson op zijn best.  

Natuurlijk komt Atkinson met singer–songwritergericht werk, zoals bijvoorbeeld het folky Voices en het fijne The Maze. Erg fraai vind ik Say It Isn’t So. Wederom heeft Atkinson een mooie anti-oorlogsong geschreven. Het meer symfonische The Here and Now is een indrukwekkende afsluiter van “Voices”.  
 
Met vijftien nummers en 73 minuten muziek is het een lang album geworden. Wat ik graag had gezien is dat Marc wat kritischer naar het materiaal had gekeken. Na een sterk begin zakt de plaat wel wat in. Natuurlijk komen er dan genoeg mooie songs, en het slot is dus uitstekend. Met een compacter album was de muziek nog krachtiger geweest. Niettemin brengt Marc Atkinson met “Voices” wederom een mooi album.