MeteoraAlbum

Binnen de muziekwereld lijkt een verandering in marketing gaande. Na de overstap van fysieke tastbare dragers van muziek naar digitale streamingdiensten of downloads, krijgen we nu ook vaker singles of ep’s voorgeschoteld in plaats van complete, volwaardige albums. Ook de wederopkomst van vinyl heeft ervoor gezorgd dat albums een kortere speelduur hebben gekregen. Veertig minuten lijkt de max in plaats van de volle zeventig minuten die beschikbaar zijn voor een (enkel) album. Voor de progressieve muziekstroming die wij vertegenwoordigen is dit jammer te noemen. Wij houden toch van lange muziekstukken, die op een album samenhang vertonen. De opbouw en volgorde van de nummers is daarbij belangrijk, waarbij vaak een thema of concept wordt uitgewerkt. Blijkbaar hebben onze moderne consumptiegewoonten het releaseproces bij muzikanten veranderd. Ze brengen liever met enige regelmaat een paar nummers uit, dan – soms meerdere jaren – te wachten met een volwaardig album. 
 
De Hongaarse symfonische metalband Meteora heeft dit marketingconcept omarmd en werkt momenteel aan een trilogie van ep’s, waarvan de onderhavige “Broken Mind” de tweede in deze serie is. In augustus 2025 verscheen “In The Silence” en in het vroege voorjaar van 2026 zal het derde deel van deze trilogie op de markt komen. 
 
Alhoewel wij deze Hongaarse band nog nooit besproken hebben, bestaat deze al vijftien jaar. In 2010 is Meteora opgericht door Máté Fülöp en Atilla Király, in 2015 voegde de huidige leadzangeres Noémi Holló zich bij de band en in 2017 brachten ze hun debuutalbum uit. De huidige bezetting bestaat sinds 2024 en deze ep-trilogy is daarvan het eerste resultaat. Meteora is een symfonische metalband, die een breed bereik in een dynamische stijl heeft, melodieus, romantisch, met een verfijnde sound, maar ook zwaar, vol power en zelfs met death– of black metal. Vergelijkingen met bands als Leaves’ Eyes, Sirenia, Swallow the Sun, Kamelot en After Forever zijn gemakkelijk te maken, maar de meeste invloed is duidelijk gehaald bij Epica.  

Oké, en dan nu over op de muziek op deze ep. Deze begint met het titelnummer, dat – als onderdeel van hun releasestrategie – voorafgaand aan de ep in september 2025 werd uitgebracht. Het is een sterke theatrale opening met stevige ‘duivelse, dansende’ toetsen, donkere, stuwende gitaarriffs, felle energie en een grotesk dramatisch geluid. De heerlijke vrouwelijke vocalen van Holló, vermengd met de grunt-vocalen van Máté Fülöp, geven het nummer een emotioneel en melodieus gevoel. Met het pakkende, meeslepende refrein zou dit nummer zelfs airplay kunnen krijgen. 
 
Morningstar is een gothicnummer waarin de vrouwelijke cleane zang en de zware grommende grunts worden aangevuld met cleane vocalen van Király en een achtergrondkoor. Deze krachtig contrasterende zangstijlen zorgen voor een dynamisch en opwindend geheel, een symfonisch nummer met gelaagde instrumentatie. Op Elysion neemt Király de meeste vocalen voor zijn rekening; een folkachtig powermetalnummer, met sterke invloeden van Kamelot. Het nummer verhaalt over een stervende man, gebaseerd op zijn eigen gedachten bij zijn hartoperatie eerder dat jaar. 

Het meest epische en sterkste nummer van deze ep is zonder twijfel het slotnummer In My Name. Een krachtige afsluiter met wederom een duet van cleane vocals van Holló en Király, afgewisseld met de zware gruntstem van Fülöp. De wijze waarop dit klassieke, opera-achtige, symfonische metalnummer wordt neergezet, doet je direct denken aan Epica, met de conflicterende (of elkaar versterkende) vocalen van Simone Simons en Mark Jansen. Progressieve gitaarriffs, stevige drums, tempo- en stijlwisselingen maken dit tot een geweldig nummer. Het middenstuk is ietwat rustiger met het Meteora–koor wederom hoorbaar. De ritmische gitaar, met heerlijke piano– en cellogeluiden en de daaropvolgende gruntvocalen, doen sterk denken aan After Forever in zijn hoogtijdagen of zelfs aan Nightwish. Met de betoverende zang van Holló eindigt deze – veel te korte – ep.  
Op naar het derde deel van deze reeks.