Michel St-PèreAlbum

Op 28 augustus 1967 ziet Michel St-Père in Montreal het levenslicht en negen jaar later introduceert papa St-Père de gitaar in het leven van zijn zoon. Het blijkt een schot in de roos en vijftig jaar later is zoonlief met de bands Mystery en Huis een gerespecteerd gitarist binnen de wereld van de progressieve rock. Uiterst melodieus weet hij z’n virtuositeit op de oren van zijn luisteraars af te sturen en ook is zijn spel altijd een bolwerk van goede smaak, perfecte timing en uiterste precisie. Laat Michel maar rammelen.

“Like Father, Like Son” is pas zijn eerste soloalbum, een werkstuk dat zo goed als geen raakvlakken heeft met wat hij doorgaans laat horen. Wel is zijn briljante spel ook hier weer volop aanwezig, het zet het vijftien nummers tellende album in een mooi daglicht. St-Père brengt een keur aan instrumentale covers van nummers die in zijn vijftigjarige gitaristenbestaan van belang zijn geweest.

Zijn keuzes zijn op z’n zachtst gezegd opmerkelijk te noemen. Dit album heeft van zowel Steve Hackett als Grease een track, en wat dacht je van enerzijds nummers van Ennio Morricone en aan de andere kant een track van Joe Satriani. Het zijn dit soort namen die het album spannend maken. Kijk, St-Père speelt waar dan ook geweldig. Het is kunstig om te horen hoe hij stokoude nummers als Sleep Walk van Santo & Johnny en Hawaï Five-O van The Ventures interpreteert.

Tot mijn favorieten behoren Peter Gunn dat we kennen van Emerson, Lake & Palmer en Apache dat groot geworden is door The Shadows. Dit komt zeker ook door de vlammende ritmetandem bestaande uit bassist Jonas Reingold en drummer Jimmy Keegan.

Het sluitstuk van dit album is een stevige uitvoering van Gustav Holts’ Mars,the Bringer of War. Vooral de accenten aan het eind zijn overtuigend zoals eigenlijk heel het album dat is.

“Like Father, Like Son” is ondanks een handjevol prognummers niet echt een progalbum. Toch denk ik dat veel progliefhebbers met plezier naar de verrichtingen van de drie muzikanten zullen luisteren. Daar draait het allemaal om, toch?