Moon HaloAlbum

Melancholiek, reflectief, hoopvol, melodieus en toegankelijk. Moon Halo weet wederom een pakkend symfoalbum uit te brengen waarnaar het zeer prettig luisteren is. Hun derde cd is getiteld “Trichotomy”. Met een trichotomie wordt onder meer bedoeld dat de mens is opgedeeld in lichaam, ziel en geest. Ik interpreteer het ook zo dat Moon Halo bezielde muziek maakt. De warme stem van Marc Atkinson is de kers op de taart. De solide en melodieuze basis wordt gevormd door medeoprichters David Clements (Riversea) en Iain Jennings (Mostly Autumn).

Het nieuwe album klokt maar liefst meer dan zeventig minuten muziek, verdeeld over twaalf nummers. De opener is Siren Song. Dit is een fijne en uplifting symfonische popsong met een herkenbaar refrein. Het tweede liedje Empires Burning vind ik een van de sterkste nummers. Deze song  roept sterk de herinnering aan “The Tide” van Riversea op. Mooie, vloeiende en betekenisvolle muziek. Met Punchline zijn bovendien de jaren 80 niet ver weg. Met een beetje fantasie (weet niet eens of dat per se nodig is) had dit liedje de top 40 kunnen halen als het toen was uitgebracht.

De band neemt gas terug met het dramatische The Things That I’ve Done. In deze ballade annex biecht vraagt Atkinson vergeving voor zijn zonden. Dit wordt gevolgd door het optimistische, dansbare en gospelachtige Are You with Me. Echt zo’n song die zich in je gestel nestelt. Deze lekkere symfonische pop komt ook terug in You Me Everybody. De gitaarsolo van David Clements is bovendien erg welkom voor wat extra progpit.

In Worlds Collided gebeurt muzikaal wat meer, het is meer proggy. Al ben ik (al dan niet stiekem) juist gecharmeerd van de symfopopkant van deze band. In het prachtige Nobody is Perfect komt eigenlijk alles samen: prog en pop, melancholie en toegankelijkheid. Dit is een indrukwekkend nummer met een geweldig refrein. Atkinson is een geweldige zanger. Zijn stem, en dat heb ik al vaker in recensies gememoreerd, past perfect bij deze stijl van symfonische rock. Met het langere The Masterplan besluit Moon Halo dit fraaie album.

Kortom, als je de vorige cd’s van Moon Halo kon waarderen, zal “Trichotomy” zeker bij je in de smaak vallen. Ik kan in elk geval enorm genieten van deze muziek. Nee, vernieuwend is het niet, maar de kwaliteit van het gebodene is hoog. Bovendien is “Trichotomy” het meest consistente album van Moon Halo tot nu toe.