Moron PoliceAlbum

Sodeknetter, hier moet uw recensent wel even van bijkomen! De Noorse band Moron Police stuitert en knalt alle kanten op met hun zeer energieke prog. Binnen het muzikale kader komen veel stijlen kort of langer om de hoek kijken: pop, country, folk, jazz, metal, klassiek… wat eigenlijk niet. Het lukt Moron Police om van dit alles een consistent geluid te maken dat toch wel redelijk uniek is. “Pachinko” is een avontuur dat je moet ondergaan. Alsof je als kind in een sprookjesbos komt en er overal wel iets te ontdekken is. Elke luisterbeurt geeft “Pachinko” meer geheimen prijs.

Moron Police heeft wel even de tijd genomen om met een nieuw album te komen. De vorige volledige cd “A Boat On The Sea” stamt al uit 2019. Bovendien overleed begin 2022 drummer Thore Omland Pettersen na een auto-ongeluk. De band was toen al bezig met het nieuwe album. Uiteraard zorgde deze tragische gebeurtenis voor vertraging. Als gastmuzikant drumt nu Billy Rymer van Dillinger Escape Plan op “Pachinko”. Hij doet dat met verve.

Het album begint met het frisse Nothing Breaks (A Port of Call). Na een mooi begin, een beetje lijkend op Forever Young van Alphaville, gaat de band in de hoogste versnelling volle kracht vooruit met feestelijke prog. En de band laat horen met zeer fijne refreinen op de proppen te kunnen komen. Daar vind je er meer dan voldoende van op dit album.

Het tweede nummer is Alfredo and the Afterlife. Dit is een kort en complex nummer waar blazers en metalriffs naar voren komen. Bijzonder fraai vind ik Waiting Around For You. Na een jazzachtig intro, ontvouwt zich een mooie popachtige zanglijn die zijn weg vindt naar een fraai uplifting refrein. Een korte finale met blazers is het sluitstuk van dit veel te korte nummer. Dit is prog waar je vrolijk van wordt! Ook Cormorant heeft zo’n uplifting refrein, al vind ik het wel erg druk. Gelukkig brengt Make Things Easier wat rust met zelfs wat countryinvloeden.

Centraal op dit album staat Pachinko part 1. Waar de overige songs voor prog een bescheiden lengte klokken, telt dit nummer bijna twaalf minuten. Alles waar Moron Police voor staat komt hier samen. Het is alsof muzikaal de Baron, de Vliegende Hollander en de Python uit de Efteling samen zijn gevoegd. Al dit geweld en wisseling van stijlen wordt bij elkaar gehouden door de toegankelijke zanglijnen. Als een soort van tegengif tegen de een paar vrij weirde passages. De laatste twee minuten zijn bijzonder fraai, niet in het minst door de strijkers.

Ik zal nog een paar nummers uitlichten. King Among Kittens is een relaxte song. Vrolijke blazers en een toetsenriedeltje dat zo uit een game lijkt weg te zijn gelopen geven het liedje nog meer cachet. Ook in Okinawa Sky zit zo’n spelcomputerdeuntje, sowieso zitten in dit nummer veel jaren 80 referenties. Met Giving Up The Ghost besluit Moron Police deze plaat in stijl: snel en vrolijk.

Moron Police heeft met “Pachinko” een bijzonder album gemaakt. Wat mij heel erg aanspreekt is de popachtige toegankelijkheid die rust op een bed van progressieve complexiteit. Dat maakt dat ik er steeds weer naar wil luisteren.