Myth Of LogicAlbum

Myth Of Logic is het geesteskindje van de in Florida wonende multi-instrumentalist Scott G. Davis. De zwaar door de progressieve rock van de jaren 70 geïnspireerde muzikant is vooral een toetsenist, dat maakt zijn nieuwste album “The Memory Of After” glashard duidelijk en ook zijn eerdere albums doen dat. Zijn kunnen komt goed naar voren in spel dat beïnvloed is door bands als Genesis, Emerson Lake & Palmer, Rush, Kansas en Saga. 
 
Aanvankelijk wilde Davis een band formeren, maar kreeg dat uiteindelijk niet voor elkaar. Hij besloot het te laten voor wat het was en keerde de muziekscene de rug toe. Vele jaren later had hij een goed gesprek hierover met een vriend en ineens ging de knop om. Een ongekende stroom inspiratie leidde ertoe dat vanaf 2022 elk jaar een album verschijnt. De eerste drie vormen samen een trilogie met Davis als enige muzikant. Het gaat over ene Robin die rouwt om zijn verloren liefde en er via droomachtige ervaringen weer bovenop komt. De hier besproken opvolger vertelt een verhaal op zich en Davis heeft een aantal even briljante muzikanten om zich heen verzameld. De gehele output is op z’n minst spectaculair te noemen met als vaandeldrager “The Memory Of After”. 
 
Het album zit tot de nok toe gevuld, bijna tachtig minuten kwaliteit tot op het bot. Ik zou liegen als het anders was. Vaak zie je dat propvolle cd’s eigenlijk te lang duren. De nieuwe Myth Of Logic dus absoluut niet. Op naar de muziek. 
 
De twee epische delen van het titelnummer The Memory Of After flankeren het album en dat is een mooie indeling. Geopend wordt met het eerste deel dat luistert naar de naam Keep A Silent Watch. We duiken hiermee het verhaal van het album in en maken kennis met Mercy, een buitenaardse ziel die als missie heeft de bewoners van de aarde te vernietigen maar er juist om gaat geven. Gedurende bijna een kwartier brengt Davis hier een staalkaartje van zijn kunnen en tevens komt hij met zaken die de meeste nummers kenmerken. We horen volle toetsenriedels in de stijl van Tony Banks en Keith Emerson, maar dan met de allure van bijvoorbeeld Clive Nolan. Ook komt hij met krachtige partijen basgitaar en drummer Louis Alexi brengt veelal tomgerichte ritmes ter ondersteuning. Ik wil kort zijn over Davis’ zangkwaliteiten: die zijn ronduit fenomenaal en liggen soms in de lijn van Michael Sadler van Saga. Het is naar mijn idee onmogelijk om dit nummer gelaten te beluisteren, zeker als violist Chris Barbosa z’n virtuositeit en smaak laat gelden. Het is een goede zaak dat hij ook in het tweede deel van het titelnummer aanwezig is, zodat het album een afsluiter heeft die de cirkel ronder dan rond maakt. Later meer over deze afsluiter. 
 
Van de zes tussenliggende nummers wil ik er drie bespreken. Shadow Box begint met piano om vervolgens via een meeslepend stuk uit te komen bij een flinke passage vol wervelend spel op synthesizer en orgel. Davis maakt zich hiermee onsterfelijk wat mij betreft. Een ander sterk nummer is de mid-tempo ballade The Sky Is Falling. Het heeft een geweldige zangmelodie en de bronstige tenorsax van David Pate is ronduit subliem. Vlak voor de grote apotheose komt Myth Of Logic met het tintelende Mercy Paradox, waarin de tweestrijd waarmee Mercy te kampen heeft treffend in muziek wordt neergezet. Haar paradox is dat haar missie om de mensheid te vernietigen haaks staat op haar liefde ervoor. Ook muzikaal zijn er twee totaal verschillende sferen. Het beginstuk en het einde draaien om een pakkende zanglijn richting City Boy en 10CC, terwijl het adembenemende gitaarspel van Jerry Outlaw in het middenstuk veel meer gevoel uitstraalt. De schoonheid van dit tussenstuk doet je daadwerkelijk watertanden. De manier waarop Outlaw z’n noten creëert is voor mij het hoogtepunt van het album. Wonderschoon!  
 
In het afsluitende The Memory Of After (Part II) – The Skeleton Flower neemt hoofdpersoon Mercy een drastisch besluit en kiest voor een totale vernietiging van de aarde, zodat haar meerderen er hun intrek niet kunnen doen. Muzikaal gezien is het bijna twintig minuten luisteren naar Davis die zich weer helemaal uitleeft op z’n klavieren. Regelmatig duikt de viool van Barbosa in het geluidsbeeld op en loodst drummer Alexi iedereen moeiteloos door de vele onregelmatige maten heen. Zoals elk nummer van Myth Of Logic bevat ook deze epic een bijzonder moment. Zo is het sfeervolle intro door Tara Jennings voorzien van een voorgedragen gedicht. Ik vind het mooi.  
 
Ik kan niet anders dan tot de conclusie komen dat “The Memory Of After” een aanrader van jewelste is voor veel progliefhebbers.  Alles deugt aan dit album, werkelijk alles.