Ozric Tentacles

Harmonic Mind

Info
Uitgekomen in: 2026
Land van herkomst: Groot-Brittannië
Label: KScope
Website: Ozric Tentacles
Tracklist
Guardstones (6:40)
Space Platform (5:58)
Harmonic Mind (9:13)
Malachite (7:52)
Tillamook (9:12)
Sumipad (4:54)
Paul Garvey - drums
Paul Hankin - percussie
Saskia Maxwell - dwarsfluit
Silas Neptune - toetsen, synthesizers
Corey Wallace - basgitaar
Ed Wynne - gitaar, basgitaar, synthesizers, programmering
Harmonic Mind (2026)
Lotus Unfolding (2023)
Space For The Earth (2020)
Technicians Of The Sacred (2015)
Yum Yum Tree (2009)
The Floor's Too Far Away (2006)
Spirals In Hyperspace (2004)
Swirly Termination (2000)
The Hidden Step (2000)
Waterfall Cities (1999)
Curious Corn (1997)
Become The Other (1995)
Arborescence (1994)
Jurassic Shift (1993)
Strangeitude (1991)
Erpland (1990)
Pungent Effulgent (1989)
The Bits Between The Bits (1989)
Sliding Gliding World (1988)
There Is Nothing (1987)
Tantric Obstacles (1985)
Erpsongs (1984)

Ozric Tentacles draait al lange tijd mee en is nooit een band geweest van grote verandering. In dat opzicht kun je vergelijkingen trekken met bands als The Flower Kings. De vergelijking houden daar wel op, want de Ozrics maken onvervalste psychedelische rock.

Guardstones is een hele geschikte opener: een mix van elektronica en dwarsfluit geven het geheel een vredig karakter, een beetje als wereldmuziek. Maar daaroverheen mag de gitaar van opperbaas Wynne psychedelisch soleren. Zoals gewoonlijk staat het bol van de aparte geluidjes, die ik voor het gemak maar categoriseer als “blieps en zwieps”. Net voorbij halverwege gaat het tempo even omhoog, en horen we enkele opvallende dansbare passages.

Space Platform heeft veel van het vriendelijke karakter van zijn voorganger, maar de gitaar speelt een nadrukkelijkere rol, met up tempo passages die lekker wegluisteren, maar ook de nodige breaks waarin de muziek weer even op adem kan komen. Ik moet hier met name denken aan de Oostenrijker Gandalf op diens onvolprezen “From Source To Sea”: een mix van elektronica en symfonische elementen, dit keer ook vergezeld van potig (maar niet hard) gitaarwerk.

Ook Harmonic Mind biedt een breed scala aan impressies. In het begin met name akoestische gitaar en flink wat percussie, de uithalen op gitaar blijven in het laag en halverwege wordt de stofzuiger even aangezet. Het tempo gaat hier ook omhoog met opzwepende percussie, waarna we terugkeren naar het speelsere begin.

Malachite is dan weer nadrukkelijker elektronisch, met best een pakkende melodie in de opening. Halverwege worden we vergast op een lange psychedelische gitaarexcursie, waarna de vriendelijk gestemde melodie van het begin wederkeert. Tillamook opent dreigend en dat is ook wel weer eens leuk. Vreemdsoortige geluiden zijn er te over hier, en het heeft meer van elektronische muziek weg dan van rock. Als de percussie dan echt inzet is het geheel dansbaar te noemen, met een hint van reggae zelfs. In Sumipad klinkt wat helder tokkelend gitaarwerk door, en is er ook een rol weggelegd voor de wat spaarzaam ingezette dwarsfluit. Verder kent deze afsluiter geen verrassingen.

De charme van veel psychedelische rock is het rommelige, bijna punkachtige karakter, in de compositie, het spel en/of in de zang, zoals je dat vindt bij de aartsvaders van de spacerock, Hawkwind. Hoewel beide bands de vele blieps en zwieps gemeen hebben lijkt me dit bij de Ozrics totaal anders: de muziek lijkt minitieus in elkaar gezet, waarbij ieder bliepje en zwiepje op de juiste plaats is gezet en voor improvisatie en van leer trekken weinig ruimte is. Hierbij zijn de melodieën ondergeschikt en lijkt het meer om de flow van de nummers te gaan, dan de luisteraar te bekoren met een pakkende hook. Een album waarin je je eenvoudig kunt onderdompelen, maar waar uiteindelijk weinig van blijft hangen. En dat hoeft geen probleem te zijn.

CD


LP


LP

Send this to a friend