Paravane Album

Toen bassist Peter Stel in 2023 de Nederlandse formatie Nice Beaver verliet, ging de band op zoek naar een vervanger en meteen ook naar een nieuwe bandnaam. Niet iedereen kon de afgelopen twintig jaar de humor van de naam inzien en inmiddels is er een hele generatie die geen idee heeft waar die naam ooit vandaan kwam. Het werd Paravane. Dit is een vaartuig dat onder meer wordt ingezet om zeemijnen te neutraliseren. Soms wordt hij ook wel een ‘otter’ genoemd. Dat doet weer denken aan een beaver. En zoals de band stelt; het klinkt gewoon lekker.

Een nieuwe naam, maar ook een wat ander geluid. Dat kan ook niet anders als een bassist van het kaliber Peter Stel niet meer te horen is. Nieuwkomer Erwin Scheijgrond heeft enorme schoenen te vullen. Hij laat zich niet gek maken en brengt zijn eigen geluid in het geheel en dat is wat mij betreft ook het beste dat je kunt doen. En er zijn meer personele wijzigingen sinds “The Time It Takes” uitkwam, want drummer van het eerste uur, Ferry Zonneveld, heeft de stokjes overgenomen van Corné van Disseldorp.

De ritmesectie is dan nu wel anders, maar verre van slecht! In een nummer als And I Love You trakteert Scheijgrond ons op zalige groovy baslijnen die wat mij betreft nog wel wat prominenter in de mix hadden mogen zitten. In Home (Something’s Going On) vormen strakke, maar ook frisse drums en soepel basspel voor een heerlijke basis. Ook het toetsenspel van Erik Groeneweg met subtiele Mellotron-achtige golven, voegt veel moois toe aan het geheel. De spreekwoordelijke kers op de taart is de gitaarsolo van Hans Gerritse.

Het album opent met het titelnummer en binnen een minuut weet je dat je naar Nice Beaver/Paravane luistert. Het is zo knap hoe deze band een volledig eigen geluid weet te creëren en dit over vier albums helemaal trouw is gebleven en verder heeft uitgebouwd. Het is zo lekker groovy, bijzonder eigenwijs en zit altijd vol met verrassende tempowisselingen. Tel daar het unieke stemgeluid van Groeneweg bij op en de gitaarsolo’s van Gerritse en je hebt een smeltkroes van unieke progressieve rock.

Van hetzelfde kaliber is Miserable With You dat uitblinkt in diversiteit en waarin je je alleen maar kunt overgeven aan de soepele overgangen en waarin het gitaarspel van grote klasse is. Als je eenmaal bij afsluiter Space Cadet bent aangekomen, heb je de nieuwe ritmesectie allang in je hart gesloten. De eerste twee minuten van dit nummer behoren tot de beste openingen van het album. Dit is progrock van grote klasse. En ook de rest bevalt bijzonder goed met wederom een hoofdrol voor het soms overdonderende gitaarspel van Gerritse.

En zo slaat de band een nieuwe, maar ook vertrouwde weg in. Fans van Nice Beaver zullen niet teleurgesteld worden. Fans van Paravane ook niet. Bijzonder fijn dat de band het album op vinyl uitbrengt. Mede door het prachtige artwork, eveneens van Gerritse, vormt dit album een aanwinst voor je collectie.

Nice Beaver is dood, lang leve Paravane. Hoera, hoera, hoera.