PreHistoric AnimalsAlbum

Je kunt er de klok op gelijk zetten: PreHistoric Animals brengt elke twee jaar een nieuw album uit. Nu is er dan “Magic Love Destruction”. Een album dat voortborduurt op “Finding Love in Strange Places” dat handelt over gecompliceerde relaties. Eigenlijk zou het album ook “Finding Love in Dark Places” heten, zoals de epic op dit album. Dan was de link nog duidelijker geweest. Muzikaal gezien brengen de Zweden wederom een heerlijke mix van progressieve rock, progressieve metal en jaren tachtig-vibes. Hun muziek is direct en krachtig. Dat zorgt er bij tijd en wijle voor dat je het gevoel hebt in een achtbaan te zitten.

Met name het eerste gedeelte van het album gaat in sneltreinvaart voorbij. Het eerste nummer Do I Really Know You? is lekker herkenbaar PreHistoric Animals met een (meezingbaar?) refrein bovendien. Dat wordt nog eens dunnetjes overgedaan in het fijne en toegankelijke Sleeping in the Fire.

Het derde liedje The Wedding Singer kenmerkt zich door mooie samenzang. Na een wat rustig begin rocken de Zweden lekker door. De progressieve kant van PreHistoric Animals laat zich zien en horen en met een flinke scheut jaren tachtig Rush eindigt dit sterke nummer. Na nog twee songs die passen in het al genoemde geluid, verandert met It’s Not a Good Day to Die de sfeer enigszins. De muziek wordt meer slepend en de voet gaat wat van het gaspedaal af.

Met de epic Finding Love in Dark Places komen de cinematische en atmosferische kanten van deze band naar voren. Het eerste deel In Orbit doet mij wat denken aan het latere Pink Floyd. Het tweede deel The Queen of the Underworld is wat donkerder, de kenmerkende jaren tachtig-vibes zijn aanwezig. Een mooi refrein maakt dit nummer compleet. Het derde deel Magic Love Destruction is lekker euforisch. met een scheurende gitaarsolo bovendien. Daarna gaan de heren wat meer de popkant op, om het geluid daarna verder te laten evolueren naar een mooie finale. En dan is het plotseling afgelopen.

Met “Magic Love Destruction” levert PreHistoric Animals wederom een goede plaat af. Wie het vorige materiaal kon waarderen, kan dit album blind aanschaffen. Sowieso denk ik dat veel progliefhebbers die houden van gelaagde maar ook behoorlijk toegankelijke muziek dit album op waarde weten te schatten. En uw recensent? Die ziet al uit naar 2028 voor het volgende album van PreHistoric Animals.