PsychonautAlbum

De nieuwe van Lunatic Soul?

Opener World Maker suggereert veel overeenkomsten met het soloproject van Mariusz Duda. De zachte, aangename zang van Stefan De Graef, de verfijning van de details, het gevoel gedurende de openingssong: het komt grotendeels overeen met wat we gewend zijn van de voorman van de Poolse band Riverside. Aangezien diezelfde Duda ook een voorliefde voor Pink Floyd heeft, zijn er veel overeenkomsten met Duda’s werk te noemen in de nieuwe van Psychonaut.

“World Maker” is het derde album van de Belgen en is uiteindelijk een zeer persoonlijke plaat geworden. Er is veel veranderd in het leven van de beide gitaristen (en zangers) van de band, Stefan de Graef en Thomas Michiels. Binnen drie maanden tijdens het schrijfproces van dit album zijn beide vaders overleden, maar is De Graef bijvoorbeeld zelf ook vader van een zoon geworden. Groter dan dat kan het contrast in je persoonlijke leven bijna niet worden, hoewel muzikaal de cd al voor meer dan de helft klaar was. Dus in tegenstelling tot het voorgaande album, waarin tekstueel veel ergernis over de maatschappij en de wereldstatus werd geuit, is het mede door die veranderingen een persoonlijk album geworden. Een ode aan beide vaders en de zoon van De Graef.

Lunatic Soul is dus nooit ver weg gedurende dit album van de Belgische topband, hoewel er nog steeds stevige signaturekenmerken van de band zelf te vinden zijn. Nummers als All Was Quiet en Endless Erosion hebben overeenkomsten met zowel Pink Floyd als Lunatic Soul. You Are the Sky is zoals we gewend zijn van deze band. Psychedelisch gitarenspel, agressief, dynamisch, maar ook bezwerend, met invloeden uit de jaren zeventig. Net als Endless Currents en Everything Else Is Just the Weather, hoewel die track wat gas terugneemt. Iets minder agressief dan eerder werk, maar toch heel herkenbaar Psychonaut.

Binnen Origins krijgt zangeres Anthe een belangrijke ambientrol toegediend, maar ze is ook actief binnen de voorgaande genoemde songs. Deze Belgische zangeres laat zich normaal gesproken vaak alleen begeleiden door een piano en produceert als artieste minimalistische songs. Haar sprookjesachtige zang verrijkt het geluid van Psychonaut op subtiele wijze, waardoor het de producties wat meer ambient karakter krijgen. Origins is daarmee ook wellicht één van de meest bezwerende, zachte en ontroerende nummers die de band ooit heeft uitgebracht, ondanks een intens slotstuk.

Psychonaut bewijst met dit album af te wijken van het repertoire waarmee de band bekend is geworden. De genoemde invloeden en vurigheid zijn nog steeds aanwezig, maar dit album is gevoeliger dan ooit. Tekstueel, maar ook op het gebied van songstructuur. Het persoonlijke leven zorgt voor een hoorbare zachte kant van Psychonaut. Ondanks die veranderingen schijnt de kwaliteit als vertrouwd door in de muziek. Chapeau.