Refestramus Album

“Morri’s Rock Boutique” is het derde album van het Amerikaanse project Refestramus. Dit gezelschap rondom drummer/componist Derek Ferguson wisselt per album nogal van samenstelling en dat is geheel in overeenstemming met de naam Refestramus. Volgens Ferguson betekent dit fantasiewoord zoveel als herordenen of opnieuw samenstellen.

Het was dan ook een hele puzzel om de bezetting hier inzichtelijk te krijgen. “Morri’s Rock Boutique” bevat namelijk naast vaste bandleden ook speciale gasten, meewerkende artiesten, oud-leden en zelfs enkele coryfeeën als David Jackson (Van der Graaf Generator) en Rick Witkowski (Crack the Sky). Je hoeft je hart niet vast te houden bij zoveel verschillende muzikanten, want ook al is de muziek een avontuurlijke mengeling van progressieve rock, klassieke muziek, jazz, classic rock en wereldmuziek, een ijzersterk concept houdt het roer constant recht.

Typisch is dat dit concept zich ontvouwt in de eerste zeven nummers van het album, terwijl daarna nog twee tracks volgen die dienst doen als reflectieve epiloog. Het is een indrukwekkend gebeuren, deze filosofische reis die binnenkomt alsof je naar de soundtrack van een denkbeeldige film luistert. De rockboetiek waar het hier om gaat, ligt in een surrealistische stad, ergens in de woestijn. Het zijn hoofdzakelijk neonkleuren waarin de stad zich hult. Ondertussen maken we kennis met allerlei bijzondere personages, figuren die elk op hun eigen manier iets bijdragen aan de vragen van ons bestaan. Om een indruk te krijgen van het kleurrijke beeld dat de muziek oproept, raad ik aan om onderstaande video te bekijken. Dit is het nummer Lakeview Samurai, dat briljant wordt gezongen door de Japanse Nam Chumo.

Direct al vanaf opener Storms zit je tot over je oren in het verhaal. Opmerkelijk is het meeslepend vermogen van zanger Jan Christiana die als special guest behoorlijk veel kwaliteit toevoegt aan de muziek. Ook komt er een uitstekende toetsensolo voorbij, ingespeeld door Dyanne Potter Voegtlin (zijn collega bij de band Octarine Sky). Het daaropvolgende Cossack’s Dream is gebaseerd op een Russisch volksdeuntje dat met z’n vioolpartijen en flitsende gitaarsolo’s  best aardig klinkt. Het kent hoge, intense zang en daar moet je wel van houden. Tekstueel combineert het herinneringen aan het verleden met beelden van historische strijd en visioenen uit dromen. Derek Ferguson staat garant voor een boeiende diepgang, zowel tekstueel als qua muziek. Wat dat laatste betreft is Tonight, Tonight, Tonight, Tonight, Tonight een goed voorbeeld. In de basis is dit een gewoon popnummer. Het wordt echter overwoekerd door zalig saxofoonspel van Mitch Lawrence, en er is ook nog plaats voor een lekkere gitaarsolo. In het eerdergenoemde Lakeview Samurai horen we een intro van traditionele Japanse instrumenten. Het is jammer dat dit op de video geskipt is.

Hell of NYC is het meest avontuurlijke nummer, met een constant gevoel van dualiteit. Dan weer is het rock, dan weer RIO. Dan weer is het hoekig, dan weer recht. De sax van Jackson en de klarinet van Lawrence vechten elkaar nog net niet de tent uit, maar het scheelt geen haar. Het hart van het album wordt gevormd door het driedelige Deathless, een mini-epic over onsterfelijkheid en macht. Op intrigerende wijze krijgt het concept hier zijn apotheose. Het zit gegoten in een werkelijk fantastisch progressief nummer waar toetsen en sax een fijne laag jazz aan toevoegen. Ik moet eerlijk zeggen dat ik ditmaal de hoge noten van Dyanne Potter Voegtlin meer dan subliem vind. Het tweede deel, Goodbye America! genaamd, gaat over de totale verwoesting van de wereld. Uiteindelijk volgt een meer ingetogen finale met een treffende Supertramp-allure. Het concept sluit af met een morele conclusie, namelijk dat degenen die hun menselijkheid behouden als winnaars uit de bus komen, en niet degene met macht. The Lucky Ones is een lichtvoetig nummer met frivool toetsenspel en een feel good-gitaarsolootje van Rick Witkowski.

Wasteland en Another Country zijn de twee epilogische nummers. Mocht je denken dat Refestramus hier mosterd na de maaltijd serveert, dan zit je helemaal mis. Dit zijn uitstekende nummers met een briljante saxsolo in Wasteland en zalig gitaarwerk in Another Country. Ik blijf nog even hangen.