Siiilk Album

De Franse band Siiilk kampt een beetje met een bekendheidsprobleem. Hoewel de band al lange tijd bestaat (zeker als je ook de voorgeschiedenis van Pulsar meerekent), lukt het ze maar niet door te dringen tot het grote progpubliek. Geheel onterecht, want met dit album levert de band opnieuw een bijzonder sterk werk af. En het is alweer het derde fijne album in het oeuvre!

Op het vlak van personeel is er weinig veranderd anno 2022. Drummer Attilio Terlizzi is vervangen door Clément Vullion, al heeft Terlizzi nog steeds een klein aandeel in het geheel: hij verzorgt de drums op het nummer Spandam. Muzikaal speelt de akoestische gitaar de hoofdrol, en dan in verschillende verschijningsvormen, wat het album een rijk en gelaagd karakter geeft.

De band heeft drie jaar gewerkt aan dit conceptalbum. Het vertelt het verhaal van een fictief volk dat gevangen zit in een eindeloze oorlog. Tegelijkertijd neemt het verhaal de luisteraar mee op een gevoelige en wonderlijke reis door de tijd, waarin rituelen, vragen over liefde, onbereikbare zoektochten en momenten van introspectie centraal staan.

Inheemse en oosterse klanken leiden je op rustige wijze het album binnen. Het ademt een sfeer van ultieme ontspanning: muziek voor op de bank, in een luie stoel, of liggend in bed. Eemynor, Pt. 1 vertoont kenmerken van landgenoten Klone. Siiilk blijft ver weg van de progmetal van Klone, maar de track deelt dezelfde sfeer en vibe. Eemynor, Pt. 2 wordt verrijkt door het bluessy gitaarspel van Gilbert Gandil en de fragiele vocalen van Richard en Catherine Pick. Onheilspellend klinkende windgeluiden sluiten dit tweeluik passend af. De connectie met Pink Floyd is al vaker genoemd, en ook hier dient die vergelijking zich opnieuw aan. Signs in the Sand, Pt. 1 wordt gedragen door het markante baswerk van Guillaume Antonicelli en de slepende, bezwerende drums van Vullion, die samen een gelaagde, atmosferische spanningsboog creëren. Naast de onmiskenbare echo’s van Pink Floyd sluimert ook de invloed van Steven Wilson nadrukkelijk door in het geluid.

Mijn allereerste kennismaking met Siiilk kwam via een Spotify-suggestie: het nummer Spandam. Dat nummer geeft dan ook een uitstekende indruk van wat je kunt verwachten. De afwisseling tussen elektrische en akoestische gitaar, de verfijnde en smaakvolle melodieën, en de typerende zang van Richard Pick met zijn herkenbare accent. Dit kenmerkt het geluid van de band. Nu wordt er binnen de muziek van Siiilk ook vaak gebruik gemaakt van diverse toetsen en inheemse instrumenten. In Spandam blijft dat wel iets meer op de achtergrond, maar dat is bijzaak. Spandam blijft een goede introductie tot de wereld van Siiilk.

Zangeres Catherine Pick is inmiddels volledig geïntegreerd binnen de formatie, en dat mag gerust een verrijking worden genoemd. Net als Richard heeft zij een rollend Frans accent, daar moet je als luisteraar enigszins tegen bestand zijn. Maar met haar geluid tilt zij Burning Hopes naar een hoger niveau. Haar zang klinkt oprecht en gevoelig; het komt echt binnen. Hetzelfde geldt voor Morning Rain, een verschrikkelijk mooi duet tussen Catherine en Richard, met zwoele en tedere zang van Catherine, naast akoestisch gitaarspel en het klarinetgeluid van gastmuzikant Roland Richard.

Monsoon Lights roept het beeld op van een verblijf in de Indiase bergen, al is dat niet het hele verhaal. Een Iraanse daf, een traditionele handtrommel, voegt een uitgesproken Midden-Oosterse sfeer toe. Het duet tussen Catherine en Richard maakt opnieuw indruk en zorgt ervoor dat je vervolgens moeiteloos kan wegdromen.

Song for Syd is een ode aan voormalig Pink Floyd-gitarist en -zanger Syd Barrett. Zowel zijn geestestoestand als zijn genialiteit komen aan bod. Het is een wonderschoon nummer dat doet denken aan No-Man of No-Sound, compleet met een karakteristieke Floydiaanse gitaarsolo. Minimalistisch en tegelijkertijd prachtig sfeervol.

Het instrumentale Number 9 sluit het album op experimentele wijze af. Het is een klanklandschap van elektronische invloeden, waarin gesprekken via walkie talkies verweven zijn met een door toetsen gedomineerd ritme. Is dit een voorproefje van de toekomst van Siiilk of een introductie tot een nieuw geluid? Hopelijk krijgen we daar snel antwoord op.