
De Franse band Siiilk heeft op de een of andere manier nooit de burelen van Progwereld bereikt. Dat is opmerkelijk, want het label Musea Records is binnen de wereld van de prog en de bijbehorende marketing bepaald geen onbekende. Zonder onszelf al te veel op de borst te kloppen: we hebben ons persoonlijk ingezet om deze Franse band alsnog onder de aandacht te brengen. En dat is meer dan terecht, want Siiilk verdient het om eens vol in de schijnwerpers te staan. Mooi meegenomen is dat dit naadloos aansluit bij ons eigen jubileum in het jaar 2026, waarin wij 25 jaar bestaan. In dat bestaan is Siiilk ontstaan en uitgegroeid tot de band die ze nu is.
Siiilk presenteert dit album in 2017, vijf jaar na het debuut “Way to Lhassa”. Net als op die cd presenteert de band zich als een kundige formatie waarin de liefde voor progressieve rock centraal staat. Stevige tempowisselingen, scheurende gitaarpassages of rochelende orgelpijpen zal je op dit album niet vinden. Er is namelijk veel aandacht voor balans, melodieuze aanpak en soms minimalisme. De band is ten opzichte van het vorige album intact gebleven, hoewel er wel een bandlid is toegetreden: zangeres Catherine Pick, die ook het Indiase harmonium en de toetsen hanteert.
Het zijn vooral dromerige tracks die je in een reis om de wereld meenemen. Er zijn veel inheemse instrumenten te horen, van een Indiaas harmonium tot aan een tabla (een Indiase keteltrommel, deels van aardewerk, deels van hout) en een dobro. Drifting Words is zo’n nummer waar die bijzondere sfeer wordt gecreëerd. Niet de drums bepalen hier het ritme, maar de genoemde tablas. Hier vind je ook sfeervolle mellotron en de dromerige gitaar van gitarist Gilbert Gandil. Zijn gitaarsolo in combinatie met de tablas aan het einde zorgen voor een bijzondere beleving van oosterse muziek.
Het aanhaken van Catherine Pick is duidelijk aanwezig binnen de muziek van Siiilk, en dat kan je positief opvatten. In de meeste tracks ondersteunt zij Richard Pick op het gebied van de vocalen, en een enkele keer pakt ze zelfs de hoofdrol. Naast de zang hanteert zij dus ook het Indiase harmonium, en voegt daarmee een bijzondere gimmick aan de muziek toe. Haar aandeel is net zo evenwichtig als de muziek van de band, lieflijk en rustig. Haar stem doet voorkomen alsof je naar een jonge vrouw luistert, maar als ik het moet inschatten is zij net als de heren toch ruim in de zestig. Een klein hoofdrolletje krijgt ze zelfs in Merging, wat door het minimalistische aspect getypeerd mag worden als charmant: akoestische instrumenten en de stem van Catherine Pick met op de achtergrond een kabbelende elektrische gitaar. De onderlinge relatie tussen deze twee personen ontdekken we overigens in het interview wat we hadden met Richard Pick.
De titeltrack Endless Mystery en Black Old Train doen de hoogtijdagen van Pulsar herleven; je kan duidelijk de invloed van de vorige band herkennen. Als je de band over de drie verschillende albums analyseert, kom je al snel tot de conclusie dat men een voorliefde heeft voor muziek waarin de akoestische en elektrische gitaar met elkaar duelleren. Nee, duelleren is niet het juiste woord, samenwerken kan je het beter noemen. Questions is daar een goed voorbeeld van.
Waarschijnlijk de meest fascinerende song die de band heeft geproduceerd is Green Boy. Mysterieuze zang, Indiaas harmonium, klarinet en Floydiaans gitaarspel zorgen voor een melancholisch en emotioneel beladen reis. De piano die halverwege zijn intrede doet, zorgt samen met de akoestische gitaar voor een diep beladen beleving. De klarinet wordt gehanteerd door Roland Richard, bandlid van Pulsar, waar Siiilk is uit voortgekomen.
Al eerder genoemd: ik vermoed dat de echte liefhebber van progressieve neo-prog deze band ooit wel eens is tegengekomen of er wellicht iets van heeft gehoord. Toch is Siiilk in mijn beleving nooit echt doorgedrongen tot de progrockscene in Nederland. Ik voel het dan ook als een morele plicht de band nader te introduceren, want een band die zo goede muziek maakt, mag simpelweg niet ontbreken op onze site. Bij deze dus de goedmaker aan de Fransen!