StyxAlbum

Is het verantwoord wanneer groepen, zoals in dit geval Styx, met 70-plus jarige bandleden, nog muziek uitbrengen? Voor het beantwoorden daarvan krijg je dertien nummers en iets meer dan 41 minuten.

Ik stel deze mogelijk confronterende vraag met een reden die teruggaat naar 1979. In dat jaar hoorde ik via mijn toenmalige vriendin voor het eerst muziek van Styx. Als fanatiek fanclublid had zij alle tot op dat moment uitgebrachte albums. Het duurde niet lang of ik was om. Samen bezochten we op 6 september 1980 het concert van Styx (met in het voorprogramma Saga) in de Jaap Edenhal in Amsterdam. De rest is, net zoals deze liefdesrelatie, al lang verleden tijd.

Anno 2025 is Styx nog steeds een begrip en grote naam in de wereld van rockmuziek in brede zin. De groep is in de Verenigde Staten nog zeer groot. Het is enerzijds de kracht en verdienste van deze mannen op leeftijd. Maar papier is geduldig, net als de enorme lading muziek die ze de afgelopen decennia hebben uitgebracht. Aan dit grote oeuvre is “Circling From Above” toegevoegd. Voor mij de hernieuwde kennismaking, nadat ik ze na het uiteenvallen in 1984 uit het oog en oor was verloren.

Het luisteren naar de dertien nummers viel mij niet mee. Zeg maar gerust tegen. De composities zijn over het algemeen eenvoudig, zoals Michigan en She Knows. Er zijn nummers die zich lenen om lang uit te spinnen, zoals in de hoogtijdagen nog wel eens gebeurde, maar nu jammerlijk te vroeg eindigen. The Things That You Said is zo’n nummer dat na een eenvoudig begin overgaat in een pakkend vervolg, maar na drieënhalve minuut stopt. Van hetzelfde laken een pak is We Lost The Wheel Again, ondanks een leuke (maar korte) toetsensolo. Het zijn gemiste kansen. En dan heb ik het nog niet over Easy Your Mind, dat slechts 48 seconden duurt. Blamerend.

Styx stond bekend om hun steengoede meerstemmige zang en koorzang. In sommige nummers, bijvoorbeeld Everybody Raise A Glass, hoor je deze vocale hoogstandjes nog. Helaas neigt het soms schaamteloos naar Queen. Blue Eyed Raven sprak mij vanwege mijn achternaam bij voorbaat al aan. Los daarvan blijkt het een luchtig en vrolijk nummer met sterke country-invloeden. Sorry, maar ik vind dat Styx onwaardig.

Zijn er na deze klaagzang nog positieve punten? Gelukkig wel. Dat is het openings- en titelnummer Circling From Above dat naadloos overgaat in Build And Destroy. Hier hoor je dat er ergens nog een sprankje van de oude Styx smeult.

“Circling From Above” mist de brille en magie uit de jaren zeventig en vroege jaren tachtig. Het is niet meer dan een slap aftreksel van Styx’ hoogtijdagen, met zo af en toe een aha-erlebnis. Resteert het antwoord op die ene vraag. Die laat ik voor dit album veiligheidshalve over aan de spreeuwen, die als een wolk boven dit album cirkelen.