Thistle SifterAlbum

Het instrumentale postrockproject van Engelsman Pete Barnes, woonachtig in Utrecht, is ontstaan uit een zwaar fietsongeluk in 2020, waardoor Barnes plotsklaps aan zijn bed gekluisterd was. Thistle Sifter werd zijn platform om zijn persoonlijke worstelingen en emoties te uiten. Hij neemt ons luisteraars mee naar zijn etherische wereld van serene postrock, ruimtelijke synth-ambiance, en evoluerende soundscapes. Iets wat we al vaker gehoord hebben, al weet hij er een fraaie persoonlijke touch aan mee te geven. 
 
“A Spectral Moon” uit 2022 was als debuutalbum gericht op zijn persoonlijke strijd en acceptatie, en kende twee jaar later met “Circles” een opvolger. Inmiddels gaat het alweer wat beter met Barnes en brengt hij met “Forever the Optimist” een zachtaardig album uit met melodische postrock die vooral positiviteit uitstraalt. Geen grommende en opgejaagde gitaren, maar een meer symfonisch geluid, door passend gebruik te maken van een strijkkwartet. De gitaarpartijen deinen als een papieren bootje op de kalme golven met de stroming mee, en Barnes peinst er niet over om tegen de woelige baren in te varen. De muziek is zo een soort Mogwai, maar dan zonder de experimentele randjes. Af en toe komt er nog een duister accent doorheen, zoals in het ijzersterke One Fleeting Glance. 

Waar de eerdere twee albums zich sterk richtten op de worstelingen met de gezondheid en het loslaten van het verleden van Pete, behandelt “Forever the Optimist” voor hem de existentiële vraagstukken die buiten zijn privésituatie liggen, maar hem wel raken. Die komen voort uit de verwaarlozing van de natuur en de medemens, door het streven naar oneindige groei. De acht composities behandelen thema’s als landgebruik, mijnbouw, klimaatverandering, dierenrechten, neoliberalisme, en de medeplichtigheid van de media aan genocide. Gezongen wordt er niet, dus de teksten mag je er zelf bij invullen. De titelnummers verduidelijken de verbeelding. 
 
Thistle Sifter moet je eigenlijk met zijn meeslepende audiovisuele ervaring live ondergaan, zoals onder andere eerder in AFAS Live in Amsterdam met Sigur Rós. Voor nu is dit persoonlijke album een mooi werkstuk om in je eigen privé–omgeving van te genieten. Ideaal als achtergrondmuziek of als introspectief luistermoment, om stil te staan bij alle leed wat we elkaar en de omgeving aandoen.