Morse, TimAlbum

Het is alweer twintig jaar geleden dat multi-instrumentalist Tim Morse zijn eerste soloalbum “Transformation” uitbracht. “Transformation” is een conceptplaat over hoe de gebeurtenissen in iemands leven ervoor zorgen dat een persoon “transformeert” in een nieuwe versie van zichzelf. Muzikaal verwijst naar “Transformation” naar de goede oude prog uit de jaren 70, denk aan Genesis, Rush en Yes (we kennen Morse ook van de Yes-coverband Parallels, wiens cover van Awaken hooggeprezen wordt). Qua sound en productie doet “Transformation” denken aan neo-prog bands als Marillion en IQ.

Naast de duidelijke invloeden van de o zo bekende eerdergenoemde progbands is Morse’s muziek ook heel erg eigen. Met een sterk gevoel voor melodie, ritme en sound op zak creëerde Morse met “Transformation” een fris eigen geluid. IJzersterke zanglijnen, atmosferische toetsenpartijen en snelle gitaarsolo’s zorgen ervoor dat je je zelden verveelt. Morse en producer/gitarist Mark Dean weten precies wat een goed nummer nodig heeft en zorgen ervoor dat onnodig instrumentaal geweld niet in de weg zit.

In het zestienminuten durende Apocalyptic Visions brengt Morse al zijn invloeden samen, van Floydiaanse atmosferen en melodieën tot de technische en snelle passages van Yes of Spock’s Beard (nee, deze Morse heeft niks te maken met díé Morse). Dit nummer is een ondergewaardeerde progepic en is zeker de moeite waard om een keer op te zetten.

Twintig jaar na dato brengt Morse de verjaardagseditie van zijn debuutplaat uit, vol extra’s. Morse vertelt dat hij die in drie categorieën heeft ingedeeld: nummers die in dezelfde tijd zijn opgenomen maar het album niet gehaald hebben, liveopnames en alternatieve mixen en demo’s. Dit alles geeft je een inkijkje in de tijd waarin het album is opgenomen en in het werkproces van Morse. Een van die extra nummers is bijvoorbeeld Sacred Skies, dat met zijn atmosferische geluid en sterke gitaarsolo’s erg de moeite waard is en zeker niet onder doet voor de nummers op het originele album.

Tussen de liveopnames is ook een cover van Genesis’ Dance on a Volcano te vinden, een nummer dat qua zang en muziek heel goed bij Morse en zijn band past. Ook de andere liveopnames zijn erg interessant, de nummers van “Transformation” worden uiterst strak uitgevoerd, terwijl de band toch ruimte blijft maken voor muzikale vrijheid.

De korte demo’s geven je inzicht in hoe Morse te werk gaat. Al deze ideeën zijn totaal verschillend als je ze los van elkaar hoort, toch weet Morse al deze verschillende geluiden te verwerken tot een samenhangend geheel. Ook de verschillende versies van de nummers op “Transformation” geven een fris perspectief op de nummers.

“Transformation” (en de bijbehorende extra’s) zijn een aanrader voor iedere fan van klassieke of moderne prog, en kan juist voor een mooie brug tussen de twee zorgen. Er is voor iedereen wat te vinden op deze plaat en dus raad ik aan Morse zijn eerste langspeler een keer op te zetten.