Wilson ProjectAlbum

Ok, here we go. Helaas is de hashtag jaarlijstmateriaal tijdens de laatste redactievergadering gesneuveld. Kon ik het nog wel gebruiken, had ik het zonder schroom voor “Atto Primo” van Wilson Project gebruikt. Wat een bijzonder album is dit!  En waar zit het ‘em dan in? In de eerste plaats de urgentie. Dan ten tweede de zwierige, typische Italiaanse symfonische melodieën. Dan ten derde het theatrale karakter van het gebeuren. Ten vierde: de muziek zou je kunnen omschrijven als een blend van Barock Project en Quidam. Vanwege de sfeer, de expressie en de urgentie. Dit alles maakt dat het belangrijkste gebeurt: het raakt mij, het levelt en ik wil het steeds weer horen.

“Atto Primo” is het tweede album van deze jonge Italiaanse band. Hun debuut “Il Viaggio da Farsi” hadden we gemist, maar dat maak ik goed met een recensie van dit album. Alvast een cliffhanger: het debuut is mooi maar lang niet zo goed als dit tweede schijfje.

“Atto Primo” begint met de instrumentale Ouverture. Het theatrale en melodieuze karakter van Wilson Project komt direct naar voren. Met Taiji barst het muzikale geweld helemaal los. De krachtige zang van Annalisa Ghiazza steelt de show. De teksten zijn in het Italiaans, dus veel krijg ik er niet van mee. Toch raakt het mij. De prachtige melodieën en het toetsengeweld van Andrea Protopapa maken het helemaal tot een symfo walhalla. Met één been in de jaren 70, met twee benen in het hier en nu. De muziek heeft een betoverende verleidelijkheid en meer dan genoeg variatie om de luisteraar gekluisterd te houden aan zijn dure geluidsinstallatie.

Het volgende liedje is het geweldige Bolshoi. Wilson Project gaat gewoon door waar ze gebleven zijn: met het strooien van fraaie melodieën en de expressieve zang van Ghiazza vindt een weg naar je hoofd en hart. De appellerende toetsen hebben een theatrale en folky inslag. Ze laten je niet meer los. Het prachtige Ragnarok wordt ingeluid met fraaie pianoklanken. Dit wordt vervolgd met theatrale en speelse muziek. Wederom verbindt Wilson Project de jaren 70 en het nu op een gave en organische manier. Altijd staat de melodie centraal.

Met het lange Duat besluit Wilson Project dit album. Nog een keer trekken deze Italianen alles uit de kast. De wisselingen in sfeer en dynamiek maken dat je je helemaal in de muziek laat onderdompelen. De spanning in de muziek wordt heel mooi opgebouwd. Ghiazza is een sirene die met haar uitbundige zang de argeloze luisteraar op plekken brengt die hij of zij anders nooit ontdekt zou hebben.

Ik vind “Atto Primo” een speciaal album. Een plaat die je zo nu en dan hoort. Dat Wilson Project voor mij nog een onbekende band was, maakt het voor mij helemaal bijzonder. Lang verhaal kort: zeer sterke plaat van deze Italianen.