Insomnium

Netherworlds

Info
Uitgekomen in: 2026
Land van herkomst: Finland
Label: Century Media
Website: Insomnium
Genre: metal
Tracklist
The Cold Song (2:20)
Shadowlife (4:42)
Remembrance (5:02)
Gleam in the Black (4:32)
The Hour Grows Late (8:02)
Arch of the Sky (6:15)
Pathways of the Night (4:56)
Ethereal Sleep (5:42)
The Banished (5:26)
Journey's End (6:57)
Ville Friman: gitaar
Markus Hirvonen: drums
Jani Liimatainen: gitaar en zang
Markus Vanhala: gitaar
Niilo Sevänen: zang en basgitaar
Netherworlds (2026)
Songs Of The Dusk (ep) (2023)
Anno 1696
Argent Moon (ep) (2021)
Heart like a Grave (2019)
Winter's Gate (2016)
Out to the Sea / Skyline Split (2015)
The Candlelight Years Boxed set (2014)
Shadows of the Dying Sun (2014)
Ephemeral EP (2013)
One for Sorrow (2011)
Across the Dark (2009)
Where the Last Wave Broke (ep) (2009)
Above the Weeping World (2006)
Since the Day It All Came Down (2004)
In the Halls of Awaiting (2002)

Insomnium is een begrip binnen het genre melodieuze death metal. De band bestaat sinds 1997 en vanaf 2019 berichten wij jullie trouw bij elk nieuwe release en leveren daarbij een recensie van het nieuwe werk. Dat houdt ons regelmatig bezig, want naast volledige albums produceert de band ook veel ep’s, waarop vaak geëxperimenteerd wordt.

In 2026 is het weer tijd voor een nieuwe langspeler, genaamd “Netherworlds”. Als enthousiasteling van deze band was ik dan ook weer bij de pinken om de releasedatum in de gaten te houden en de muziek in mijn muzikale schoot op te nemen. Maar daarna stokte het een beetje… De recensie werd uitgesteld en smoesjes werden verzonnen om maar niet aan het schrijven te geraken.

Een voorbode? Ja, toch wel. De kwaliteit is zoals we die kennen van de Finse band, en er staan ook op deze uitgave een paar melancholische juweeltjes. Maar als fan moet je het dan hebben over het tweede gedeelte van het album, waar vooral lekker catchy in het gehoor liggen Arch of the Sky en Pathways of the Night. De vernieuwing blijft dit album wat achterwege; ogenschijnlijk laat de band die uitsluitend via de ep’s horen aan de luisteraar.

Tweede track Shadowlife laat horen dat de band zich iets wil verplaatsen in de toegankelijkheid van metalmuziek. Het is ook de eerste single van het album en klinkt melancholisch en tegelijkertijd vlot of zelfs wat poppy. Je vindt er grunts en een refrein dat bestaat uit cleane vocals. The Banished daarentegen is allesbehalve toegankelijk. Het nummer is snoeihard en een volle bak death metal, hoewel de achtergrondkoren zorgen voor een moderne toets.

Kroonjuweel en uitschieter op het album is The Hour Grows Late met Tomi Joutsen, Tomi Koivusaari en Santeri Kallio, die we kennen we als collega’s van Amorphis. Met name zanger Tomi Joutsen verzorgt een topbijdrage binnen het nummer. De track begint rustig en sfeervol met een akoestische gitaar, maar al snel verschijnt er een rauw randje door de grunts van Sevänen. Kallio produceert een toetsenriedel zoals we die kennen van Ayreon. De gitaarmelodie zorgt voor een krachtige lijn in de compositie, net als een geweldige gitaarsolo in het laatste gedeelte van de song. Uiteindelijk is de song een uithangbord voor beide bands, hoewel de fans van Amorphis hier waarschijnlijk iets enthousiaster over zullen zijn.

Afsluiter Journey’s End voelt als een poging om de cd met een filmische aanpak te eindigen. Je zou kunnen stellen dat het een poging doet om de beleving te benaderen die je ook kreeg bij het kijken naar de film Titanic.

Aan de kwaliteit en het vakmanschap ligt het bij Insomnium niet. Het is vooral de sfeer van de muziek die voor enige gereserveerdheid zorgt. De dynamiek ontbreekt naast de beleving, en een stevige meesleepfactor blijft uit.

CD


CD


LP

Send this to a friend