Advent HorizonAlbum

“We beloven dat ons vierde album geen acht jaar meer duurt”. Het is de slotzin in het boekje van het album “A Cell To Come Home” uit 2023. En dat is maar goed ook, want dat album smaakte naar meer.

In een ongewijzigde bezetting stellen de Amerikanen ons andermaal niet teleur. Sterker nog, de mannen (en ook de dame, Kristen McDonald) hebben met dit album stappen vooruitgezet. Muzikaal gezien bestrijkt “Falling Together” nog steeds de genres progressieve rock en progressieve metal, en zijn er invloeden te horen van Spock’s Beard, Pattern-Seeking Animals, Haken en Dream Theater. Staar je daar niet blind op, want Advent Horizon heeft daar haar eigen geluid van gekneed. Soms open en transparant, dan weer heavy, vol en bombastisch.

Thematisch gaan de nummers over het kritisch onderzoeken van je overtuigingen en de vraag of ze wel echt van jou zijn, of dat ze je door anderen zijn ingeprent toen je jong en beïnvloedbaar was. Rylee McDonald, schrijver van alle teksten: “Ik heb de afgelopen tien jaar mijn opvoeding opnieuw onder de loep genomen en besefte dat veel van de ‘waarheden’ die me werden bijgebracht, zorgvuldig gevormde overtuigingen waren. Hoewel geworteld in mijn eigen ervaring, liet het zien hoe we onszelf nog steeds verdelen op basis van religie, politiek en klasse – een hardnekkige ‘wij versus zij’-tegenstelling. “Falling Together” is mijn poging om die reflecties in een lied te vangen.”

Drijvende kracht achter Advent Horizon is deze Rylee McDonald. De man is in het bezit van een clean en helder stemgeluid dat in de buurt komt van Ross Jennings (Haken). Naast zanger is hij ook een van de twee gitaristen en een van de drie (!) bespelers van toetsen.

Na deze inleidende beschietingen is het tijd voor een gang langs de zeven nummers die het schijfje telt, te beginnen met gelijk al het kunststukje In a Lone and Dreary World. Je moet maar durven beginnen met een nummer van negentien minuten. Het is typisch Advent Horizon; een open en transparant intro met de heldere zang van McDonald. Ook nadat zware gitaarpartijen hun opwachting maken, blijft het transparant. Echt heavy wordt het na een minuut of drie in een instrumentale passage (het album staat daar vol mee) die doet denken aan Haken. Vocaal wordt het nummer vervolgd door Kristen McDonald (inderdaad de vrouw van). Haar stemgeluid heeft overeenkomsten met dat van Glass Hammer’s Susie Bogdanowicz. De afwisselingen met natuurlijke overgangen volgen elkaar met regelmaat op. Daarmee houdt de band je aandacht als luisteraar de volle speelduur vast.

Menig band heeft na een dergelijk episch nummer het kruit verschoten, zo niet Advent Horizon. Al wordt in Faith’s Window wat gas teruggenomen. Beide McDonalds laten hun zangtalenten horen in deze meeslepende midtempo-ballad die na een tussenstuk met piano ontbrandt, inclusief enkele ‘screams’ en ‘growls’ en een gierende toetsensolo als toetje. Het relatief korte Patience doet aanvankelijk denken aan Rush (periode “Grace Under Pressure”). Het is puntig met een uptempo stuk van gitaar en vlotte toetsen, waarna de spreekwoordelijke beuk er even wordt in gegooid. Een klein smetje vind ik de fade-out die het mooie instrumentale einde te snel uitdooft.

Past Life Parable slaat muzikaal een brug tussen het verleden en het heden van de groep. Het is bij vlagen zwaar, maar het is ook een melodieuze rocker met opbeurende toon. Vooral het stuk met een harmonieuze gitaar- en toetsensolo aan het einde is om van te smullen.

Het nummer Gravity bestaat uit twee delen. Gravity I is een meeslepende instrumentale inleiding met akoestische gitaar. De intensiteit wordt langzaam opgebouwd zonder dat de spanningsboog knapt. Het vloeit naadloos over in Gravity II, waarin tal van spannende overgangen, tempo- en sfeerwisselingen je deel worden. De samenzang van de McDonalds is wederom prachtig.

Na al dit fraais is Animals de zachte landing die het album verdient: akoestische gitaar, cleane vocalen, een laag met volgens mij sonore toetspedalen, en weer die transparantie. Het mag duidelijk zijn dat Advent Horizon met dit album potten gaat breken. De kwaliteit en het vakmanschap zijn onmiskenbaar. Binnen enkele jaren is dit een grote naam.