Tromp, Barend Album

In 2021 verraste de klassiek geschoolde gitarist Barend Tromp (Lemur Voice, Mur Du Son, Thrang) ons met zijn debuutalbum “Six Against Four”, gevuld met door Zappa en King Crimson geïnspireerde muziek. Dit album was doordrenkt met de groove, ook al kwam die uit een doosje, en bevatte interessante gitaar- en zanglijnen. De titel verwees naar zijn spel op de elektrische gitaar en de basgitaar. Zijn tweede album heeft, om onduidelijke redenen, onze burelen helaas nooit bereikt.

Op zijn nieuwe album, “Odd Time Concepts”, horen we de groove weer terug. Nu echter voor ruim de helft van de tracks uitgevoerd door levensechte drummers zoals de onnavolgbare Pat Mastelotto, de niet minder onnavolgbare Ron van Stratum, Eugene Vugts en Nathan van de Wouw.

Naast deze drummers is er ook nog een gastoptreden van Trey Gunn in de track Madhuvanti, waarin hij ons trakteert op een typische Warr gitaarsolo. Gunn en Mastelotto stammen beide uit de King Crimson-stal. Op dit album, ik zou haast willen zeggen helaas, geen zang.

Waar Tromp ons op zijn debuutalbum interessante gitaar- en zanglijnen, gedompeld in een groovy Zappa en King Crimson sausje, voorschotelde, heeft hij voor dit derde album de titel (oneven maatsoorten) gebruikt als kapstok voor zijn muziek. En dan wordt het een trucje. Elke track wordt gespeeld in een oneven maatsoort (13/16 of 21/8) en dat zijn doorgaans geen dansbare ritmes. Dan blijft het natuurlijk knap om de muziek alsnog te laten grooven. Maar van mooie gitaar- en/of zanglijnen is helaas geen sprake meer.  De muziek verzandt in knappe staaltjes van de ritmesectie, opgefleurd met zeer fragmentarische gitaar-, sitar- of toetsenmotiefjes.

Experimentele tracks als Thirteen (met Pat Mastelotto op drums) en Madhuvanti (met de Warr gitaarsolo van Trey Gunn) weten hier nog wel in positieve zin bovenuit te stijgen, maar de overige nummers blijven helaas te veel steken in het keurslijf van de onregelmatige maatsoorten zonder daar een interessant melodisch aspect aan toe te voegen. Daardoor blijft de muziek op dit album te weinig boeien. Jammer!