ColourAlbum

De band Colour uit het Belgische Kalmthout geeft wat kleur op de wangen voor diegenen die hunkeren naar progressieve hardrock uit de jaren zeventig met een psychedelisch tintje. In dit trio is de gitaar van Tim Wuyts de dominante factor. Hij wordt door de stevige ritmesectie met Hannah Sternberg op drums en Thomas Segaert op basgitaar en wat klaagzang ondersteund in een band waarvan ik nog niet goed weet of die een groeibriljantje of een leuke hobby is.

“The Traveller” is een science-fiction conceptalbum en volgt in grote lijnen het titelloze debuutalbum uit 2023. Opnieuw zijn een paar nummers opgerekt naar acht tot negen minuten en wordt het album afgerond met een extra lang stuk van 25 minuten. Lengte zegt nog niet alles. Het geheel heeft wel wat proginvloeden, maar dat is wel zoeken in de muzikale verfpot die over ons heen gegooid wordt.

Van de eerste drie nummers is Now Walks the Traveller namelijk meer een stevig Black Sabbath-nummer, terwijl Descending een slepend psychedelisch stuk is met gierende gitaarsolo’s waar Led Zeppelin zo om bekend staat. Tussendoor laat het grimmige Edge of Reality zich door de complexe ritmes en wanhopige zang als een Van der Graaf Generator-muziekstuk aanhoren.

Met het heel lange Through the Leaves als slotstuk meent Colour ons een soort van Close to the Edge te laten horen. Er zijn frases buiten de stonerrock-stukken om waar dit wel naar voren komt, waarbij Colour het vooral moet hebben van de natuurgeluiden als outro en wat gitaaraccenten en een moddervette Rickenbacker basgitaar uit het Yes-klankkleurenpalet.

De compositie en productie halen niet het niveau van de bands die werden genoemd. Er wordt te veel gejamd en de nummers missen voor mij de samenhang die The Spacelords in dit genre bijvoorbeeld wel toegankelijk kunnen uitwerken. Ook al kleurt de muziek van Colour niet altijd binnen de traditionele proglijntjes, toch valt er op dit album genoeg te genieten als je een keer wilt trippen.