EchoVerseAlbum

EchoVerse is een Amerikaanse progband die niet onder stoelen of banken steekt vol te zijn van het christelijke geloof. Nu vind ik dat geen probleem, ik ben zelf gelovig. Maar het gaat, zeker voor een site als Progwereld, met name over de kwaliteit van de muziek natuurlijk. Qua geluid maakt EchoVerse ‘typische Amerikaanse prog’. Daarmee bedoel ik dat er behoorlijk wat hardrockinvloeden te horen zijn.  Denk bijvoorbeeld aan een blend van Neal Morse, Spock’s Beard, Rush en Kansas.  
 
“Fall Towards The Sky” is het tweede album van dit kwartet. Mijn collega Maarten was niet zo onder de indruk van hun debuut “Whispers Between Worlds” uit 2024. Hij vond dat het werk ‘nergens muzikaal overtuigt’ en raadde de band eens goed te luisteren naar goede christelijke progbands als Salem Hill, Glass Hammer en (natuurlijk) Neal Morse.  
 
Na het luisteren van dit nieuwe album kom ik zelf tot de conclusie dat ik het oké vind, maar ook niet meer dan dat. Ik hoor een band die heel graag wil en goede muzikanten herbergt. Wat niet meewerkt is dat opener Radical Rebirth in mijn oren te veel een standaardrocker is. Het is mij te eendimensionaal. Ook de twee nummers die hierna volgen zijn wat onopvallend.  
 
Maar met The Serpent & the Schism van ruim negen minuten laat EchoVerse wel degelijk horen wat in zijn mars te hebben. Nu wordt er wel spanning opgebouwd, lijkt de band meer los te komen, en zit er meer variatie in het nummer. Plus zowel een prima toetsen- als gitaarsolo. Het liedje Gold Bars vind ik erg mooi. Het doet mij zelfs wat denken aan Iluvatar. Ook het titelnummer is prima. Lekkere symfo wordt gecombineerd met een touch van AOR en classic hardrock. Als het EchoVerse lukt om nog meer emotie erin te leggen, zie ik echt wel potentie hoor!  

Jammer is alleen de bonustrack Here Today, Then a Mist. Deze mierzoete obligate ballade is naar mijn bescheiden mening echt een smet op deze plaat. Ook de mooie toetsensolo redt dit nummer niet.  
 
Dit alles maakt dat ik ambivalente gevoelens aan “Fall Towards the Sky” overhoud. Er staan een paar mooie nummers op, maar ook een aantal die niet zoveel indruk maken. Kortom, als geheel vind ik “Fall Towards The Sky” niet overtuigend (genoeg).