MilleniumAlbum

Millenium is een band die altijd een beetje aan mijn aandacht ontsnapt is, of anders gezegd; mij nooit uitgenodigd heeft verder te onderzoeken. En dat is toch wel knap voor een van mijn favoriete muzieksmaakjes: neo-prog. Daarbij heeft deze band een staat van dienst van ruim vijfentwintig jaar. Eigenlijk ervaar ik nu dezelfde openbaring als Maarten Goossensen, die de meeste recensies over de band op deze site heeft geschreven sinds “The Web”. Je kunt in ieder geval zeggen dat hij de kwaliteit van deze band al langer in de gaten heeft dan ik.

En als je onze site nog verder bestudeert, merk je dat de meeste recensenten op een bepaald moment verrast worden door deze Poolse band, die geleid wordt door Ryszard Kramarski. Hij is tevens CEO van het label Lynx, een maatschappij die vooral neo-prog vertegenwoordigt, met bands als Mystery, Red Sand, Moonrise, Leap Day, Albion, Atan en natuurlijk deze band.

De cd wordt gebracht als viering van het vijfentwintigjarig bestaan van de band. Het album bevat nieuwe composities uit 2025 én ongepubliceerde of alternatieve versies van eerder werk van de band. De titeltrack The Lost Melodies is één van de twee nieuwe tracks op dit jubileumalbum en bewijst gelijk de kwaliteit van deze band. Huidige zanger Lewandowski opent de track vocaal, waarna later ook andere zangers via de achtergrondzang aanhaken. De song wordt door de gitaar gedomineerd, kent een mooie dwarsfluit, heeft heerlijke variatie in toetsen, en een saxofoonsolo. Tekstueel kijkt Millenium terug naar de geschiedenis van de band. Op en top verfijnde progrock. River Of Love is de andere nieuwe track, en kent wat invloeden van Ayreon.

Vocaal gezien heeft de band dus uitgepakt met maar liefst drie verschillende zangers, die allemaal al eens aan de formatie gelieerd waren. Sowieso heeft deze band aardig wat zangers versleten, of misschien kan ik het beter benaderen als sessiemuzikanten, waarmee mastermind Ryszard Kramarski zijn dealtjes sluit. Marek Smelkowski, die ook verantwoordelijk was voor de zang op het album “MMXVIII”, zingt op twee nummers: The Lost Melodies en Save Me. Łukasz Gałęziowski zingt eveneens op de genoemde titeltrack en River Of Love.

Save me is een heerlijk neo-prognummer waar je simpelweg maar geen genoeg van krijgt. Het wordt gekenmerkt door een heerlijke gitaarsolo en zang van Marek Smelkowski. En met die aspecten kun je de hele cd kenmerken: heerlijke songs die kwalitatief goed in elkaar steken, al dan niet herbewerkt. To Err Is Human is afkomstig van het voorgaande album “Hope Dies Last” en wordt op alternatieve wijze gebracht. Zanger Lewandowski haakt nu na een kort intro aan en dat is geen straf. In mijn achterhoofd verwijst zijn stem toch vaak naar die van Jon Anderson. En wat klinkt een saxofoon toch heerlijk, ook binnen neo-prog!

Ook L.Y.C. is van weergaloos niveau. Dit luisteren op de bank met je oortjes in brengt je in hemelse sferen. De afkorting staat voor de eerste track van het album “Reincarnations”, Light Your Cigars. De track begint met zang, getransformeerd door de vocoder. Het ritme, aangespoord door een heerlijke basgitaar en melodieuze elektrische gitaar, zorgt voor ultiem genot. Opvallend over het hele album is de kwaliteit van gitarist Piotr Plonka, die een mooie eigen stijl heeft, maar soms ook Gilmouriaanse klanken kan voortbrengen. Heerlijk.

That Was 30 Years Ago is ooit geschreven voor het jubileum van de radiozender MLWZ en diens programmeur Artur Chachlowski, maar is tevens een bewerking van het nummer Born in 1967 van het album “Ego”. Als je dan als recensent wat kritiek moet noemen, is dit toch de minst mooie bewerking op dit album. Het nummer is drastisch ingekort van ruim negen naar vier minuten.

Hoe dan ook is deze cd van onberispelijk niveau en voor zowel nieuwe als oude fans een noodzakelijk bezit in je collectie, indien je liefhebber bent van progrock. Ik heb dus zelf nog heel wat te ontdekken, wat is het genre toch mooi!