Signal To Noise RatioAlbum

Signal To Noise Ratio is een Pools trio dat over het algemeen klassiek-eigenzinnige experimentele progmuziek maakt met het geijkte instrumentarium van toetsen, drums en gitaren. Op het vorige album, “Work in Progress” uit 2016, hoor je een tegen RIO aanschurkende band volstrekt gedateerde muziek maken. Ook op het in 2026 te verwachten album “Poroze” zal waarschijnlijk dergelijke muziek te horen zijn: licht gestoorde prog in een zeer herkenbaar idioom.

In de tussentijd heeft de band echter samengewerkt met een aantal onverwachte partners, waaronder een Pools gamelanorkest, de avant-jazz metalband Shining, en de makers van een stomme film. Al die samenwerkingen leverden opnamen op en daar heeft het trio wat op doorgeborduurd, waarna “Pozycie” ontstond.

“Pozycie” bestaat uit vier stukken van ongeveer een kwartier die je eigenlijk ambient music kunt noemen. Lange drones met smaakvol geplaatste gitaarriedels, klankschalen en gamelanklanken. Wrzesień bestaat uit blaasinstrumenten die door een gitaarversterker zijn gejaagd en zo sonore klanken opleveren. Ik moet zeggen dat dit stuk mijn aandacht niet de volle vijftien minuten weet vast te houden, maar met name de eerste twee composities, als je deze geïmproviseerde stukken zo mag noemen, vind ik wel erg fraai. Dat komt vooral door de pingels en tingels van de diverse akoestische instrumenten. Echt prog is het niet, maar met een beetje moeite zou je er een vergelijking met Pink Floyd bij kunnen slepen.

Het laatste stuk, Tamta Strona-ta Strona-nigdzie, komt door het gebruik van drums en gitaren (en een aansprekende synthesizersolo) nog het meest in de buurt van een vroege Pink Floyd compositie. Daarmee wijkt het ook wel wat af van de eerste drie stukken. Niet minder mooi, maar wel anders, bijna jazzy.

Door al die fraaie klanken valt het ook op dat het album fenomenaal klinkt. Zeker met een koptelefoon op heb je een geweldige ervaring. De muziek is ruimtelijk, en door het bedaagde tempo is het over het algemeen een rustgevende ervaring. Dat blijkt ook wel een beetje uit de titels van de stukken. Pozornie W Lesie Nic Sie Nie Dzieje laat zich vertalen als “Blijkbaar gebeurt er niets in het bos.” Dat lijkt me een geruststellende gedachte.