SubLunarAlbum

Het debuutalbum “A Welcome Memory Loss” uit 2019 van het Poolse SubLunar hebben we helaas gemist. Ze geven zelf Porcupine Tree als referentie mee, zelf hoor ik er vooral meer Not Otherwise Specified in met wat Tool-riffs. Hoe dan ook, we gaan het nu goedmaken met deze recensie van hun tweede album “A Random Moment Of Stillness“. Door de twee energieke gitaristen neigt dit album wel meer naar shoegazing postrock met een sfeer die kracht uitstraalt, dankzij een ijzersterke ritmesectie. Daarbij kent het ook nog prima zangstukken, die wel wat weg hebben van die van hun landgenoten Starsabout. Dit is een pluspunt voor de progliefhebber die instrumentale muziek alleen te beperkt vindt. Het mooie daarvan is dat het een het ander niet in de weg zit. Het vult elkaar prima aan.

“A Random Moment of Stillness” bevat zes nummers, die je kunt onderverdelen in twee delen, terwijl het toch een consistent album blijft. De eerste helft trapt af met het basgedreven Bear With Me en het korte, groovy Unmanned. Met Falling Upwards worden de zangstukken ook hier aangevuld met instrumentale passages, waarbij het de gitaarriffs zijn die andermaal de toon zetten.

Er is geen pauzestuk om even op adem te komen. De tweede helft trapt gelijk door met het duistere Reasonate, ondersteund met nog stevigere metalgitaarriffs, om te eindigen met de twee laatste nummers, die voor mij het hoogtepunt inluiden van wat SubLunar heeft gecomponeerd. Attract/Deter heeft elektronische elementen en komt het meest in de buurt van het Porcupine Tree-werk uit hun progmetalperiode van begin jaren 00.

Het slotakkoord is A Sun Blur dat als ep al in 2024 uitkwam. In ruim tien minuten worden, na een ingetogen en overpeinzende start, shoegaze-aspecten uitgewerkt met een overdrive aan zwevende en rustgevende gitaren. Ze combineren daarin atmosferische prog/postrock met melancholische melodieën, vermengd met uitbarstingen van polymetrische agressie.

SubLunar is niet zomaar de zoveelste Poolse band. Ze komen uit Podkarpacie, dat geografisch gezien diep in de  Subkarpaten ligt. Het is een van de groenste regio’s van Polen, met uitgestrekte weiden en dichte bossen, waar meer dan een derde van het gebied onder natuurbescherming valt. Mooi om te horen dat ze daar tussen de overblijfselen van het oeroude Karpatische woud ook heerlijke progmuziek maken.

Fans die stevige postrock wel kunnen waarderen maar de zangstukken missen, hebben hier een verborgen juweeltje in handen, waarbij sfeer de leidraad is. Elk element – ​​van de composities en het geluid tot de fotografie en het hoesontwerp – is het werk van de band zelf. Als je bedenkt dat hun eigen opname en productie uitstekend klinkt,  is dit een zeer interessante band om te beluisteren en te volgen.