
Marek Arnold is een stayer binnen de wereld van progrock. Een muzikant die nooit bovengemiddeld aandacht krijgt, maar desondanks een rasartiest is met een groot hart voor progrock. Hij brengt ook regelmatig albums uit met zijn verschillende projecten, zoals Seven Steps To The Green Door, Cyril en Flaming Row. Daarbij is hij onder collega’s een gewaardeerd sparringpartner, getuige zijn deelname aan projecten zoals Damanek, The Samuri of Prog en Karibow. De werklust van Arnold is indrukwekkend te noemen. Zoek op zijn naam binnen onze Progwereld bibliotheek en je zult zien dat er ruim vier pagina’s vol resultaten verschijnen.
“The Triple EP Collection” is een compilatiealbum dat in oktober 2024 verscheen. Het bundelt de drie digitale ep’s die in 2023 naar aanleiding van zijn debuutalbum werden uitgebracht. De ep’s waren Stay, Papillon en A Time Of Mystery, en deze cd is aangevuld met extra versies, delen uit de Berlin 2049 Suite en drie exclusieve tracks. En Hans Ravensbergen meldde het ook al in zijn recensie van het debuutalbum: Arnold is actief geweest voor vele, vele andere artiesten en daarom verlenen zij ook graag hun vaardigheden aan de Pool als wederdienst. De lijst van muzikanten is dan ook indrukwekkend met meer dan 50 namen. Deze cd is uitgebracht als limited edition.
Met een wervelende opening van Stay word je als luisteraar direct het album binnengetrokken. Piano, een smaakvolle gitaarsolo, aangename zang en natuurlijk de sopraansaxofoon van Arnold vormen samen een bijzonder aantrekkelijke introductie. Het is een heerlijke track die je vanaf de eerste noten op het puntje van je stoel zet.
Zoals te verwachten valt, vormen de composities van Arnold het fundament van dit album. Daarnaast neemt hij het merendeel van de instrumentale partijen voor zijn rekening. Toetsen, piano, saxofoon en klarinet spelen dan ook een prominente rol in het totaalgeluid. Uiteraard staat hij er niet alleen voor. Binnen die groep van gastmuzikanten zijn er vocalisten als Melanie Mau, Annemarie Schmidt, Manuel Schmid, Arno Menses en Anne Trautmann.
Wie op zoek is naar een uitgebreide sfeerimpressie van de muziek, raad ik aan de recensie van Hans nog eens te lezen. Op deze limited edition vinden we namelijk zowel de originele nummers op het debuut als alternatieve uitvoeringen. Denk daarbij aan radio-edits, pianoversies en varianten waarbij de zangpartijen worden ingevuld door een andere zanger of zangeres. Daarmee biedt deze uitgave een interessante blik op het oorspronkelijke materiaal.
En zoals genoemd zijn er nieuwe nummers toegevoegd aan de line up van het album, zoals Aiden en Still The World Keeps Moving. Eerstgenoemde song is een piano gedreven nummer met zang van Jana Pöche en Steve Brühning en waarin Antony Kalugin verantwoordelijk is voor een (herkenbare) toetsensolo. Lekker uptempo en catchy. De gitaarberoeringen van Marin Schnella zijn zoals gewoonlijk bijzonder aangenaam en natuurlijk ontbreekt hier de sax van Arnold niet. De track (en daarmee het album) sluit af met een flinke knal. Still The World Keeps Moving, het nummer wat voor de track Aiden in de line up verschijnt, is een fijn intermezzo tussen zangeres Annemarie Schmidt en Marek Arnold op piano.
Ook vind je de track El Morisco y la Bruja de Nagu op deze release en die is uitermate geschikt voor de jazz/fusion liefhebber. Het origineel is een samenwerking tussen bassist Jari Riitala en Marek Arnold. Riitala is op zijn beurt de multi instrumentalist bekend van de formatie Nova/Ritalla. Zijn basgitaar aangevuld met de sax van Arnold is een hoogstandje, zelfs voor deze recensent die niets met jazz heeft.
Tijdens het schrijven vroeg ik me af of Arnold een grote schare fans heeft voor wie deze uitgave een absolute must-have is. Dat weet ik niet, maar ik ben in ieder geval blij dat ik deze editie aan mijn collectie kan toevoegen. Kortom: een cd met duidelijke meerwaarde voor liefhebbers van Arnold en de projecten die hieraan verbonden zijn.