Blindead 23Album

Soms ontstaat er na een vluchtige soundscape van muziek een intuïtie waarbij je verder zoekt dan misschien voor de hand ligt. Is dat iets wat bij je taak als recensent past? Waarschijnlijk wel. Maar een soundclip op een Spotify-metalkanaal wakkerde iets in mij aan. Dit moet ik verder luisteren!

Blindead 23 is feitelijk de wedergeboorte van de Poolse band Blindead. Die band is rondom het millennium opgericht, maar heeft een koerswijziging ondergaan die ook in de naam besloten ligt. In 2023 bracht zanger Patryk Zwoliński samen met enkele voormalige bandleden het (nieuwe) project Blindead 23 tot leven, niet zozeer als voortzetting van het verleden, maar eerder als herinterpretatie van de oorspronkelijke artistieke visie. Bij de band voegden zich onder andere Roger Öjersson (Katatonia) en Pawel “Pavulon” Jaroszewicz (Vader). De intentie was helder: de beklemmende atmosfeer en gelaagde composities behouden die Blindead ooit zo bijzonder maakten, maar die tegelijk voorzien van een modernere productie en lading.

In 2024 verscheen al een ep met drie nummers, maar die voelt nadrukkelijk nog als een zoektocht naar een nieuwe stijl. Blindead 23 tast daar hoorbaar de grenzen af tussen post-metal, sludge, progressieve rock en experimentele melancholie. Vooral het intrigende Void maakt indruk met zijn ongrijpbare spanningsopbouw en gedurfde arrangementen, al laat het de luisteraar ook enigszins verweesd achter als het gaat om richting en verwachtingspatroon. Juist daarom voelt dit “Deuterium” in 2026 als ontbrekende schakel: het moment waarop alle losse elementen samenvallen en de band zijn definitieve vorm vindt.

Diepgang heeft de muziek op dit album absoluut. Je ontmoet alle hoeken van extreme prog en metal, hoewel het muzikale karakter vooral proggericht is met extreme pieken die worden veroorzaakt door zware riffs, maar ook de donkere, indrukwekkende grompartijen van zanger Patryk Zwoliński. Ze vertegenwoordigen de pijn, en je voelt vaak de wanhoop. De psyche van een individu, dat geen raad weet met zijn gemoedstoestand. Muzikaal contrast is het sleutelwoord als je deze cd moet omschrijven. Heftige, grimmige passages worden afgewisseld met minimalistische pianoklanken waarbij je kan wegdromen in verleden en toekomst. Wat bedoel ik dan? Luister daarvoor eens naar de nummers Immersion 1 & 2. Immersion 1 begint met vervormde pianoklanken die als intro worden gepresenteerd, gevolgd door een korte stilte, waarna een dynamisch vervolg komt met stevige riffs, dreigende drums en een diep grommende zanger. De cd is opgebouwd in verschillende lagen, waarbij je niet bang moet zijn om je aan te passen aan de sfeer.

Sfeervol is Wither: progrock inclusief de rustige karaktervolle zang van Zwoliński. In het gehoor zou je snel een overeenkomst kunnen maken met de Britse band Enochian Theory, of de muziek van Ben Harris-Hayes. Vervolgens word je omvergeblazen door Worst Laid Plans. Het is een mix van bruut gitaarspel en de rauwe stem van Zwoliński. Hier hoor ik overeenkomsten met de landgenoten van Coma. Dat komt voor een groot gedeelte door het stemgeluid van beide zangers: Zwoliński heeft op verschillende momenten veel weg van zijn collega van Coma. Over die band schreven we incidenteel in 2010. De band behaalde grote successen in Polen, hoewel de band inmiddels wel opgeheven is. De vergelijking met Coma is ook sterk merkbaar in You Are the Universe.

Een mix van Opeth en Katatonia hoor je in Towards The Dark. Een progmetaltrack in de waarste betekenis van het woord, melancholisch en gelaagd. De track loopt over in één van de spektakelstukken van het album: You Are the Universe. Hier komt de vergelijking met zanger Piotr Rogucki van Coma volledig tot zijn recht. Ik zou de weddenschap verliezen als ik moest voorspellen wie dit zingt. Het album eindigt met een rustige pianoserenade, wonderschoon.

De eerste luisterbeurt van dit album wekte nog niet het enthousiasme op dat later zou volgen. Naarmate ik de plaat vaker draaide, begon ze echter steeds meer te leven. Met Deuterium wist Blindead 23 mij uiteindelijk volledig te overdonderen, al blijft er nog voldoende ruimte voor verdere groei en ontwikkeling.