Richard BarbieriAlbum

Velen met mij waren dankbaar en blij dat Richard Barbieri ook bij de wederopstanding van Porcupine Tree onderdeel uitmaakte van de line-up. Zijn inbreng op “Closure / Continuation” is van grote waarde. De 68-jarige toetsentovenaar is met “Hauntings” toegekomen aan zijn vijfde soloalbum.

Hierop klinkt hij zelfverzekerder dan ooit. Hij heeft uiteraard zijn sporen al lang en breed verdiend, maar het voelt of hij zichzelf daar ook meer bewust van is. Denk niet dat je een Porcupine Tree-achtig album voorgeschoteld krijgt, want dan is enkel teleurstelling je lot. Nee, dit is een prachtig instrumentaal, elektronisch en veelal ambient album, dat van de luisteraar aandacht en investering vraagt. Hij serveert geen hapklare stukken. Je moet erop kauwen, herkauwen en het daarna nog een keer laten terugkomen.

Ogenschijnlijk klinkt de muziek redelijk eenvoudig, maar schijn bedriegt. Vaak schuift Barbieri meerdere lagen toetsen over elkaar, waardoor de muziek warm en rijk overkomt. Het geheel komt vaak ontspannen en ingetogen over. Dat is al meteen het geval bij opener Snakes & Ladders, waarin het soepele basspel van Percy Jones en de lome trompetklanken van Luca Calabrese opvallen. Het doet aan als een warme deken. Je waant je in een club waarin de lichten zijn gedimd en mensen ontspannen nippen van hun whisky.

Bij de albumtitel “Hauntings” zou je denken dat alles in de muziek draait om spanning en horror. Dat is niet het geval, maar nummers als Victorian Wrath en 1890 passen wel in dit plaatje. Ze doen je denken aan spannende zwart-wit films uit oude tijden. Artificial Obsession, A New Simulation en Traveler liggen meer in de stijl van Steven Wilson’s “The Harmony Codex”. Ze klinken wijds en hebben een mooie onderhuidse spanning.

Het album komt het meest tot zijn recht als je het volledig beluistert. Dan ga je steeds meer ontdekken hoe perfect alles in elkaar past. Als een schilder die een paar stappen naar achter zet om alles vanuit een breder perspectief te bekijken, zo valt dan alles op zijn plaats. Steven Wilson zou er goed aan doen om de invloed van Richard Barbieri op het volgende Porcupine Tree-album te vergroten. Deze man is zo veelzijdig! “Hauntings” is een prachtalbum en zonder twijfel het beste soloalbum van Richard Barbieri toe nu toe.

CD


CD + Blu-ray


LP