MoonriseAlbum

In 2008 maakten we voor het eerst kennis met Kamil Konieczniak. Deze Poolse multi-instrumentalist bracht toen onder de naam Moonrise het debuut “The Lights of a Distant Bay” uit. Hij kreeg destijds van ons het predicaat mee: ‘weinig origineel, maar verdraaid lekker’. Er volgden nog drie albums waarop dit predicaat niet per se veranderde, maar waarmee Kamil Konieczniak wel steevast harten wist te raken. Nu, zeven jaar na “Travel Within”, is er een nieuw hoofdstuk waarnaar menigeen reikhalzend heeft uitgekeken.

Al meerdere zangers hebben de revue gepasseerd. Het begon met Lukasz Gall (ex-Millennium, tRK-Project), gevolgd door Marcin Jajkiewicz, die alleen op “Stopover – Life” te horen was. Op “Travel Within” maakten we kennis met Marcin Staszek, en hij is ook op dit nieuwe album te horen. Ook Anna Batko (Albion, tRK-Project) verzorgt op drie nummers de vocalen. Haar zuivere, meisjesachtige stem, die soms aan Kate Bush doet denken, past perfect bij de muziek.

Ze mag op Two Roads het spits afbijten. De opening zou je als typisch Moonrise kunnen omschrijven: sfeervolle, langzaam aanzwellende gitaren, ondersteund door warme toetsenklanken. Je wordt meteen de muzikale wereld ingezogen. Anna Batko steelt al snel de show. Haar Engelse uitspraak laat te wensen over, maar dat maakt ze goed met een krachtige en loepzuivere zangstem. De sfeervolle gitaarsolo van Kamil Konieczniak, waarbij de invloed van David Gilmour nooit ver weg is, vormt de spreekwoordelijke kers op de taart.

Het gas wordt in Shadows in the Dark wat meer ingedrukt. De milde gitaarriffs zorgen voor een lekker krachtig geluid. De zwevende toetsen doen de neo-progharten sneller kloppen en het refrein is pakkend. Marcin Staszek overtuigt volledig; hij is écht een aanwinst. Het wat stevigere geluid dat met “Travel Within” al werd ingezet, wordt hier verder verkend. Kamil Konieczniak had al bewezen dat hij een prachtige, ingetogen sfeer kon creëren, maar ook nu hij zich nog nadrukkelijker op de (stevige) neo-prog richt, blijft hij moeiteloos overeind. Overigens is die typische sfeer niet ingewisseld: ze blijft een solide basis vormen.

Een nummer als Cheaters laat goed horen dat Moonrise muzikaal naar een steviger geluid is opgeschoven. Ook hier vormen de gitaarriffs een sterke basis, waarop het toetsenspel bovendien prominenter aanwezig is. Ik moet denken aan de muziek van stijlgenoten Arena, Huis en Mystery. Marcin Staszek moet hier alles uit de kast halen, maar slaagt daar met vlag en wimpel in. Gaaf hoor!

In All About You komt alles wat de muziek van Moonrise zo goed maakt nog een keer voorbij. De warme toetsentapijten vormen de basis waarop het nummer zich verder ontvouwt. Het instrumentale middenstuk, waarin toetsen en gitaar het duel aangaan, is bijzonder sterk.

Met dit nieuwe album laat Kamil Konieczniak horen dat hij zijn muzikale grenzen verder durft te verleggen, zonder de ingrediënten te verloochenen die Moonrise vanaf het begin zo aantrekkelijk maakten. De composities klinken steviger, de gitaren mogen meer op de voorgrond treden, en met Marcin Staszek heeft de band een uitstekende vocalist in huis. Toch blijft die herkenbare, warme sfeer de rode draad. Vernieuwend is het allemaal niet, maar dat hoeft ook niet altijd. Moonrise maakt opnieuw muziek die je als liefhebber van melodieuze neo-prog gewoon lekker ondergaat.