The Flower KingsAlbum

Bijna twee jaar geleden verscheen onverwacht een nieuw livealbum van The Flower Kings. De opnames voor dit album stamden van de twee optredens in Nederland tijdens de toer in het najaar van 2023. Ter gelegenheid van de release van het nieuwe album “Love” toerden de Zweden in de vroege zomer van 2025 opnieuw door Europa, ditmaal in combinatie met de jonge honden van Neal Morse & The Resonance. Ze deden daarbij Tilburg (013) en de kleine zaal van De Oosterpoort in Groningen aan. Ik neem aan dat het optreden in 013 niet aan de standaard voor een livealbum voldeed. Dat bleek wel het geval te zijn met het eerste optreden van deze toer in het Södra Teatern in Stockholm, wat natuurlijk gewoon een thuiswedstrijd voor Roine Stolt en zijn Flower Kings is. 
 
Stolt haalt een aantal populaire livealbums uit de jaren zeventig aan ter vergelijking, zoals “Live @ Fillmore” van The Allman Brothers, “Live” van Genesis en “Yessongs”. “Deze bands leverden live. Dit zijn geweldige albums om te horen, toen en nu. Ook het nieuwe live album van The Flower Kings zal de tand des tijds doorstaan. En belangrijk om te vermelden, geen trucjes of gimmicks, pure liveopnames!” Best grote woorden voor deze anders zo bescheiden man. Bevat “Live In Europe 2023” slechts twee tracks van hun, destijds, laatste studioalbum “Look At You Now”, op “Live In Stockholm 2025” worden vier nummers van hun laatste album “Love” gespeeld. En die nummers worden niet zomaar gespeeld; nee, dat spelen wordt tijdens de uitvoering tot een ware kunst verheven.  

Ik refereerde in mijn verslag van het optreden in 013 al aan het delicate karakter van de nieuwste muziek van The Flower Kings. Deze muziek vereist een nauwgezette uitvoering en perfecte geluidsafstelling om live volledig tot zijn recht te komen. Waar dat in 013 regelmatig niet het geval was, klopt op dit livealbum werkelijk alles. Het is bijna niet voor te stellen hoe in alle overgangen alles perfect op zijn plaats valt, met hoeveel dynamische verschillen er wordt gespeeld, en met hoeveel zorgvuldigheid de dubbele lagen en wisselingen van sounds in de toetsen worden uitgevoerd. Om over het surplus aan virtuositeit van maestro Lalle Larsson nog maar niet te spreken. En het mooie van Larssons spel is dat hij die virtuositeit niet alleen als technische krachtpatserij inzet, maar juist ook uitblinkt in subtiel spel, vaak op de piano. 
 
Ook de beide gitaristen leveren een zeer gevarieerd geluid. Van ruige riffs, met natuurlijk de prachtige emotionele solo’s van Stolt, tot heel subtiel, bijna akoestisch, soms jazzy akkoordenwerk. De zang van Hasse Fröberg staat zoals altijd als een huis. Het moet gezegd dat ook Stolt een aantal zeer fraaie en emotionele passages vocaal ten gehore brengt. Dat geldt overigens ook voor broer Michael in het ingekorte, maar schitterende symfonische Considerations.  
 

Zijn basspel is zeer overtuigend en stuwend, met als hoogtepunt het fretloze spel in How Can You Leave Us Now. Dit nummer is live een perfecte staalkaart van de ‘kamersymfonische rock’ van de Zweden op hun laatste studio album. Ze spelen hierin ontzettend met dynamiek en stellen zich wat betreft volume over het algemeen zeer bescheiden op. En wanneer Stolt dan even losgaat, zingt die gitaar van hem als vanouds. In The Elder, dat je met twaalf minuten bijna een epic zou kunnen noemen, worden al deze aspecten zo mogelijk nog mooier uitgewerkt. Daarbij is de soulvolle zang van zowel Fröberg als Stolt een genot om naar te luisteren. 
 
Het concert wordt geopend met het heerlijk gedreven We Claim the Moon, met zijn vele twists en overgangen. Dit nummer begint met percussieklanken door Fröberg, waarna drummer  Mirko DeMaio de band uitstekend de weg wijst. Dat doet hij ook in Last Minute On Earth, vanaf de stevige opening tot het jazzy sologedeelte. Dit nummer gaat naadloos over in Desolate, een fraaie, sfeervolle toetsensolo van Larsson, die de perfecte opmaat vormt voor het afsluitende The Dream. Deze vrij stevige versie wordt uitgebouwd met een gave toetsensolo van Larsson. 
 
Daarmee is dit livealbum zo’n dertig minuten korter dan zijn voorganger, maar daardoor zeker niet minder. Vooral het nieuwe repertoire wordt hier op een ongekend precieze, maar ook doorleefde manier uitgevoerd, wat bij ondergetekende meerdere malen tot hevig kippenvel leidde. Ik durf gerust te stellen dat dit livealbum daarmee zeer dicht bij het door de fans zo geliefde “Alive On Planet Earth” uit 2000 komt. 

Cd: